رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

شماره دادنامه : 126
تاريخ رسيدگي : 23/2/75
شماره پرونده : 75/20ت /148
مرجع رسيدگي  : شعبه 20دادگاه تجديدنظردادگستري استان تهران

راي دادگاه
به موجب دادنامه شماره 151614/11/74 شعبه 209 دادگاه عمومي تهران مورد تجديدنظرخواهي محكوم عليه قرار گرفته است آقاي (الف ) به اتهام نسبت دادن سرقت به خانم (ب ) بدون آنكه از عهده اثبات آن برآيد به استناد ماده 141 قانون تعزيرات به تحمل يكماه حبس تعزيرات محكوم شده است 0 اعتراض تجديدنظرخواه نسبت به اساس دادنامه وارد نيست و با توجه به محتويات پرونده مخصوصا" اظهارات او در جلسه دادگاه بدوي و اختلافي كه با هم راجع به خانه داشته اند وقع بزه مذكور محرز بوده و اعتراض موجهي كه نقض راي بدوي راايجاب كند به عمل نيامده است ((النهايه با توجه به اينكه مجازات حبس مقرر در ماده استنادي دادگاه بدوي از يكماه تا دو سال است و دادگاه نيز مجازات حبس راانتخاب وتعيين نموده (نه شلاق را)مي بايست طبق بند يك تبصره 17 از قانون برنامه اول توسعه اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي مصوب 1368 مجازات بيش از سه ماه حبس تعيين كند0ياجزاي نقدي مقرر در قانون را مورد حكم قرار دهد و تعيين يكماه حبس صحيح به نظر نمي رسد0)) و چون تشديد مجازات مذكور با عنايت به مندرجات پرونده و موضوع مطروحه موجه به نظر نمي رسد براساس بند4 ماده 22 قانون تشكيل دادگاههاي عمومي و انقلاب دادنامه بدوي از حيث مجازات مرتكب تصحيح و مشاراليه به پرداخت سيصد هزار ريال جزاي نقدي محكوم مي گردد0 و بر اين اساس دادنامه بدوي تائيدمي شود0 راي قطعي است 0

مرجع :
كتاب منتخب آراء قطعيت يافته دادگاهها درامورجزائي ،جلددوم
تعزيرات
چاپ اول  1379 . ناشر، دانش نگار، چاپ جديت

160