رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

راي هيئت عمومي ديوان عالي كشور (حقوقي ) 

راي شماره : 416/8/1378
شماره رديف : 78/22
پرونده كلاسه : 13/13/9763ح

شعبه دوم دادگاه عمومي سيرجان به موجب دادنامه شماره 77/2864/1/77 به استناد شهادت شهود حكم به احراز مالكيت احمد ساوه صادرگرديده ولي شعبه سيزدهم ديوان عالي كشور و موداي گواهي گواهان و ساير جهاتي را كه در راي آمده دليل بر مالكيت نامبرده نسبت به اعياني احداثي ندانسته است شعبه پنجم دادگاه عمومي كه رسيدگي به آن محول گرديده ، احداث اعياني را ناشي از شركت و از ناحيه كليه شركاء تشخيص داده است عليهذا مباني حقانيت خواهانها در آراء صادره از شعب دادگاه عمومي يكسان نمي باشد.
به علاوه شعبه دوم دادگاه عمومي نسبت به دعوي بانو شيخ نسب يكي از خواهانها حكم به رد دعوي صادر كرده ولي شعبه پنجم دادگاه عمومي با اين كه مشاراليها از راي صادره تجديدنظرخواهي ننموده و حكم رد دعوي قطعيت حاصل كرده برخلاف اصول دادرسي وارد رسيدگي شده و حكم به اثبات مالكيت وي صادر كرده است.
ضمنا" با وجود اين كه شعبه پنجم در راي صادره ميزان هزينه هاي مصرف شده در احداث بنا و مستخدثات را نامعين اعلام كرده ، تشخيص سهم هر يك از شركاء در اعياني ومستحدثات به ميزان يك پنجم و همچنين صدور حكم بر اثبات مالكيت كليه شركاء با توجه به اينكه فقط دو نفر در مقام اعتراض به آن بوده اند و بقيه اصولا" ادعائي در مالكيت اعياني نداشته اند از وجاهت قانوني برخوردارنيست.
بنا به مراتب چون راي دادگاهي كه رسيدگي پس از نقض به آن ارجاع شده مستند به همان علل و اسبابي كه حكم منقوض مبتني بر آن بوده ، نيست مستندا" به ماده 576 قانون آئين دادرسي مدني به نظر اكثريت اعضاء هيئت عمومي ديوان عالي كشور موضوع اصراري تشخيص نمي شود و مقرر مي گردد پرونده به منظرو اتخاذ تصميم مقتضي به شعبه سيزدهم ديوانعالي كشور اعاده شود.

مرجع :
آرشيو دفتر وكالت آقاي پرويزچگيني وكيل دادگستري

160