رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 25/5/69 – شماره دادنامه : 306/7 – مرجع رسيدگي شعبه هفتم ديوان عالي كشور
بسمه تعالي
اداره سرپرستي با ارسال نظريه پزشكي شماره 78304/10 درباره «ص»دائر به اينكه نامبرده بالا دچار درجاتي از عقب افتادگي فكري مي‌باشد كه متصل به زمان صغر مي‌باشد از دادگاه مدني خاص تقاضاي رسيدگي و صدرو حكم حجر وي را كرده است . شعبه 116 دادگاه مدني خاص به موضوع رسيدگي و ضمن طرح سوالهائي كه بانو «ص » به سوالها جواب منطقي داده (عين سئوالها و جوابها در پرونده ضبط نشده ) مبادرت به صدور رأي كرده و مرقوم داشته قطع نظر از نظريه پزشكي قانوني به شماره 4-783/10 با صحبتهاي مفصلي كه با ايشان به عمل آمد … اثري از عقب‌ماندگي در وي مشاهده نشد . البته بايد اذعان داشت كه شوهر نامبرده حالت غيرعادي دارد و برداشتهاي انحرافي از رفتار وي دارد . به هر حال حجر وي محرز نگرديده لهذا رأي به رد درخواست فوق‌الذكر صادر و اعلام مي‌گردد از اين رأي شوهر بانو «ص» تجديد‌نظر خواهي كرده پرونده به اين شعبه ارجاع شده است .
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل و چنين رأي مي‌دهند :
درباره تجديد‌نظر خوانده آقاي «ت» از دادنامه شماره 1485 صادره از شعبه 116 دادگاه مدني خاص تهران با توجه به محتويات پرونده رسيدگي شعبه 116 دادگاه مدني ناقص است لازم بود دادگاه از كميسيون پزشكي و يا لااقل از اصل عرف و كارشناسان محلي استعداد و كسب نظر كند با وضع فعلي دادنامه تاييد نمي‌شود . تجديد‌نظر خواهي موجه است و با نقص دادنامه تجديد نظر خواسته پرونده براي رسيدگي به شعبه ديگر دادگاه مدني خاص تهران ارجاع مي گردد .
مرجع:
كتاب موازين حقوقي در امور حسبي (1) ، به اهتمام يدالله بازگير ، چاپ اول 1380 ، ناشر دانش نگار