رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

سئوال - با توجه به متن مواد145 و136 قانون آئين داردسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور كيفري مصوب سال 1378 اعلام نماييد كه بين دو ماده مذكورتعارض وجود دارد يا خير؟ و اگروجود دارد چگونه قابل حل است ؟

شماره و تاريخ نظريه 8262/7-10/9/1380
نظريه اداره كل حقوقي و تدوين قوانين
عطف به استعلام شماره 80/10-8/8/1380، نظريه مشورتي اين اداره كل بشرح زير است.
ماده 145 قانون آئين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب (در امور كيفري)  ناظر به موارديست كه تخلف صورت گرفته و دستور ضبط وثيقه يا وجه الكفاله يا وجه التزام داده شده باشد. در اين مورد قانونگذار مقرر داشته است كه ضرر و زيان مدعي خصوصي از همان مال يا وجهي كه دستور ضبط آن داده شده است پرداخت گردد و اگر چيزي باقيماند به نفع دولت ضبط گردد، ولي ماده 146 آن قانون ناظر به موارديست كه تخلفي صورت نگرفته است در اين صورت پس از محكوميت متهم ، ابتدا محكوم به (اعم از جزاي نقدي و ضرر و زيان ) از تامين موجود (مانند وثيقه ) استيفاء مي شود و سپس اگر چيزي باقي ماند به صاحبش بازگردانده مي شود. به اين ترتيب تعارضي بين دو ماده نيست.