رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

كلاسه پرونده : 2/27/3865
دادنامه     : 985
تاريخ رسيدگي : 15/9/71
مرجع رسيدگي : شعبه 27 ديوانعالي كشور
فرجامخواسته : دادنامه شماره 24215/4/71 صادره ازشعبه 133دادگاه كيفري يك 
هيات شعبه   : آقايان  ...  رئيس و ...  عضو معاون

خلاصه جريان پرونده :
متهمان 1 آقاي الف 24 ساله اهل ...  ساكن ... داراي همسر2 خانم (ب )17 ساله اهل و ساكن ... ، مجرد باتهام اولي زناي محصن ودومي غير محصنه تحت تعقيب دادسراي عمومي  ... قرار گرفته اند بدين شرح كه متهمه رديف 2 كه خواهرزن متهم رديف يكم است گفته يكسال بعد از عروسي خواهرم ، آقاي (الف ) يكروز به منزل ما آمد، هيچكس درخانه نبود و من تنهابودم ، به من تجاوز كرد وازاله بكارت نمود.  بعداز آن هر وقت خانه خلوت بود با من رابطه نامشروع داشت.من راضي نبودم چون 15 سال داشتم و نادان بودم ، نفهميدم و از ترس به پدر ومادرم نگفتم تا اينكه اخيرا" فهميدند و مادرم مرا به دكتر برد. او گفت 8 ماهه حامله است و متهم رديف يكم هم جريان را قبول داردوگفته :
در اين منزل 2 اتاق بود، يكي در اختيار من و يكي در اختيار پدر زنم ، 6 ماه بعد از عروسي كه منزل خلوت بود خود خانم ب به اين مساله راضي بود كه من به او تجاوز كردم.  از آن به بعد هرموقع منزل خلوت بود و يا شبها گاهي كه همه خواب بودم و همسرم در اطاق خوابيده بود، اين عمل انجام مي شد.  حدود دوسال است كه باهم رابطه نامشروع داشتيم و در اين مدت خانم ب نارضايتي نداشت و هميشه به ميل خود، عمل انجام مي شد.  متهم در جلسه دادگاه گفته بيش از20بار زنا كردم و همسرم نيز در اختيارم بوده است. بدنبال شكايت متهمه رديف 2 و انجام تحقيقات ، به موجب كيفرخواست بدون شماره مورخه 29/11/70 با استناد به مادتين 1.. و102 قانون حدود(سابق ) تقاضاي رسيدگي و تعيين مجازات متهمان گرديده است و دادگاه كيفري يك ...  شعبه 123 پس از رسيدگي با حضور متهمان و وكيل تسخيري متهم رديف يكم ، سرانجام بشرح دادنامه شماره 24215/4/71 با توجه به اقارير صريحه متهمين در مراحل تحقق و چهار مرتبه اقرار صريح هر يك از آنان در جلسه دادگاه ، مجرميت آنان را محرز تشخيص و باستناد به مواد83 ،68و102 قانون مجازات اسلامي متهم رديف يكم را به رجم و متهمه رديف 2 را به يكصد ضربه شلاق محكوم نموده كه مورد اعتراض محكوم عليه رديف يكم ووكيلش قرار گرفته اجمالا" مبني بر اينكه اقارير موكل نزد حاكم چهار بار نبوده و اقارير قبل ازجلسه دادگاه فاقد هرگونه اثر و اعبتار شرعي و قانوني است و ثانيا" اقرار در محضر دادگاه ، اگرچه مكرر است ولي بيش از يكبارآن دراثر تحقيقات مفصل و مكرر و تلقينات بوده كه طبعا" اقرار تلقي نمي شودوثالثا" اقرار به گناه به دنبال تحقيقات ، موجب تخفيف مجازات يا برائت او خواهد شد.  ضمن اينكه در محضر دادگاه از عمل خود تبري جسته وتوبه كرده است. لدا نقض دادنامه و حكم برائت مورد تقاضاست ولي دادگاه به نظر خود باقيمانده و پرونده به ديوانعالي كشور ارسال وبه اين شعبه ارجاع گرديده است.هيات شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد بعد از قرائت گزارش آقاي ... عضو مميز واوراق پرونده مشاوره نموده چنين راي مي دهند:
بسمه تعالي  با توجه به محتويات پرونده ، از ظاهر دادنامه استفاده مي شود كه قاضي محترم دادگاه از مجموع اقارير مكررمتهم و اعترافات صريحه اش در جلسه دادگاه در مراحل تحقيق اوليه ،بزهكاري او را احراز كرده (علم حاصل نموده ) و زمينه براي حصول علم به نحو متعارف هم وجود دارد اگرچه دادگاه تصريح به حصول علم نكرده بلكه تعبير نموده مجرميتش محرز است عليهذا موجبي براي فسخ ونقض راي دادگاه به نظر نمي رسد و مجوز شرعي و قانوني براي آن وجود ندارد و حتي از اظهار توبه در جلسه دادگاه چيري به نظرنمي رسد فقط در آخر لايحه اعتراضيه اخير اظهار داشته توبه وندامت فعلي كه كرده ام الخ ، بنابراين با رد درخواست تجديد نظر وابرام راي صادره (رجم ) پرونده به مرجع مربوط عودت داده مي شود. 

مرجع :
كتاب قانون مجازات اسلامي درآئينه آراء ديوان عالي كشور
حدود جرائم خلاف اخلاق حسنه  به اهتمام يداله بازگير،نشرنخستين
نشرهستان ، چاپ اول  1378
121