رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

نظريه شماره : 336/7 - 8/2/60

سئوال :  كسي منزلي را بديگري اجاره داده است و متساجر آنرا محل كسب خود نموده (بااجازه مالك ) با زوال مدت اجاره اينك موجر نيازمند محل مزبور براي سكناي خودش ميباشد0 آيا با وجوداينكه اساسا" بابت حق كسب و پيشه وجهي از مستاجر دريافت نكرده حالا موظف بپرداخت وجهي از جهت ياد شده بابت تخليه منزل و سكونت خود در آن هست يا خير؟

نظر مشورتي اداره حقوقي بشرح زير است :
حق كسب و پيشه يا تجارت حقي است كه باتخليه محل كسب يا پيشه يا تجارت و درمواردمذكور ومصرح درقانون بمستاجرتعلق ميگيرد0
بنابراين باتوجه بصراحت تبصره 3ماده 15قانون روابط موجرو مستاجر مصوب 1356 در صورتيكه مستاجر مجاز به استفاده ازعين مستاجره بمنظور كسب يا پيشه يا تجارت بوده مورد اجاره كه محل كسب يا پيشه است مناسب براي سكني باشد مستاجر مستحق دريافت حق كسب يا پيشه است و عدم دريافت سرقفلي از مستاجر تاثيري در قضيه ندارد0 در نتيجه دادگاه بايد ضمن صدور حكم تخليه به پرداخت حق كسب يا پيشه نيز حكم دهد0

مرجع : مجموعه نظرهاي مشورتي اداره حقوقي دادگستري جمهوري اسلامي ايران درمسائل مدني ازسال 1358 به بعد
تهيه وتنظيم :  غلامرضاشهري ،امير حسين آبادي
ناشر:  روزنامه رسمي جمهوري اسلامي ايران

95