رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 17/8/1371 شماره دادنامه : 495/2 مرجع رسيدگي : شعبه دوم ديوان عالي كشور

خلاصه جريان پرونده :
در تاريخ 31/4/71 آقاي مراد … از شش نفر تحت عنوان كلاهبردار شكايت كرده به اين شرح كه آنان از شاكي پنج دستگاه اتومبيل خريده و پولش را ندداده اند و در توضيحات 3/5/71 اضافه نموده كه مقداري از چكهاي نامبردگان برگشت خورده است ناحيه 7 دادسراي عمومي تهران در خصوص نحوه معنونه اظهار عقيده به منع تعقيب كرده و در خصوص چك بلامحل قرار عدم صلاحيت صادر كرده است دادسراي عمومي همدان نيز حسب قرار مورخ 9/6/71 عقيده به صلاحيت دادسراي عمومي تهران داشته كه با حدوث اختلاف ضرونده به ديوان عالي كشور ارسال و جهت رسيدگي به اين شعبه ارجاع گرديده است .
رأي
با توجه به مندرجات اوراق پرونده شكايتي به عنوان كلاهبرداري طرح شده كه دادسراي عمومي تهران در آن خصوص قرار منع تعقيب صادر كرده و در صورت قطعيت قرار صادره پرونده مختومه است و با عنايت به اينكه شايتي به عنوان چك بلامحل با تشريفات و مدارك لازمه طرح نگرديده لذا در وضع موجود موردي به صدور قرار عدم صلاحيت به اعتبار دادسراي عمومي همدان به نظر نمي رسد . بنا بر اين پرونده به دادسراي عمومي تهران اعاده مي گردد .

مرجع : كتاب صلاحيت و احكام راجع به آن - در امور مدني و جزائي ، به اهتمام يدالله بازگير ، انتشارات فردوسي، چاپ اول ، چاپ گيتي - 80