رای اصراری هيات عمومي ديوان عالي كشور

راي شماره : 3532-17/12/1343

راي اصراري هيات عمومي ديوان عالي كشور
راي :ازناحيه فرجامخواه نسبت به حكم فرجامخواسته اعتراض صريحي نشده وفقط بااشعاربه اينكه حكم مزبورمخالف باراي ديوان عالي كشورصادر گرديده نقض آن رادرخواست كرده است .نظربه اينكه فرجامخواه امضاءذيل رسيدعادي ابرازي فرجامخوانده رامنسوب به خوددانسته ومدعي شده است كه نامبرده ازسفيدمهري كه براي منظورديگري به اوسپرده شده بوده است سوءاستفاده كرده ودرمتن برگ مزبوررسيدوجه سفته هاي مورددعوي رانوشته و مورداستفاده قرارداده است ونظربه اينكه طبق قسمت اخيرماده 240قانون مجازات عمومي دعوي جعل نسبت به مندرجات متن رسيدمزبوروقتي قابل استماع است كه فرجامخواه مدعي باشدفرجامخوانده آن راازطريق ديگري بدست آورده ومورداستفاده قرارداده است ونظربه اينكه طبق ماده 1301قانون مدني امضاء ذيل سندعليه امضاءكننده دليل است وفرجامخواه براي اثبات اين ادعاكه مندرجات متن رسيدازناحيه اونوشته نشده بوددليلي اقامه نكرده وسند مزبورقانوني ومعتبرشناخته مي شودوازجهت رعايت اصول وقواعددادرسي نيزاشكالي كه نقض حكم فرجامخواسته راايجاب نمايدمشهودنيست حكم مزبور خالي ازاشكال بوده وبه اكثريت آراءابرام مي شود.

* سابقه *
سوءاستفاده ازسفيدمهر
ادعاي جعليت سند

بدوابانوي فرجامخواه بطرفيت فرجامخوانده بخواسته 4500ريال و به استناددوبرگ سفته واخواست شده منسوب بخوانده دردادگاه بخش تهران اقامه دعوي نموده ودادگاه پس ازرسيدگي به اين استدلال كه :"سفته هامورد تكذيب خوانده واقع شده مشاراليه اصول آنهارادرجلسه دادرسي ارائه نكرده وبنابراين قابل اعتبارنيست ..."حكم به بطلان دعوي اقامه شده بعلت فقد دليل صادرنموده است .
محكوم عليهاازاين حكم پژوهشخواسته وپس ازجريان پرونده درشعبه دهم دادگاه شهرستان تهران پژوهشخوانده رونوشت رسيدعادي منسوب به پژوهشخواه حاكي ازوصول وجه سفته هاي مدرك دعواي راارائه نموده وچون صحت امضاي ذيل رسيدمزبورموردتاييدپژوهشخواه واقع شددادگاه دادنامه پژوهشخواسته راخالي ازاشكال تشخيص وآن راتاييدكرده است .
محكوم عليهاازاين حكم فرجامخواسته ،شعبه دهم ديوان عالي كشوربشرح زيرراي صادركرده است :
چون فرجامخواه درجلسه 3/7/42مرحله پژوهشي ضمن تاييدصحت انتساب امضاءذيل رسيدعادي ابرازي فرجامخوانده كه درآن مرحله ارائه شده مدعي گرديده است كه نوشته مزبورسفيدامضاءبوده وفرجامخوانده سطورمتن رابر خلاف واقع ساخته است واين اظهارتعبيري ازدعوي جعليت سندمزبوراست كه در مرحله فرجامي نيزتكرارنموده است ودادگاه به دعوي جعليت مطلقارسيدگي ننموده است لذارسيدگي ناقص است وبموجب ماده 559 قانون آئين دادرسي مدني حكم فجامخواسته شكسته مي شودكه شعبه ديگردادگاه شهرستان تهران مجددا رسيدگي نمايد.
دادگاه شهرستان مذكورپس ازرسيدگي به شرح زيرراي صادرنموده است :
نظربه اينكه پژوهشخواه ادعانموده مستندابرازي پژوهشخوانده مشعر بروصول وجه دوفقره سفته مورداختلاف ورقه سفيدامضاءبوده كه بابت مطالبات ديگرپژوهشخوانده تسليم داشته وادعاي مزبورهنگامي عنوان جعل راپيدامي كندكه مطابق ماده 240قانون مجازات عمومي سفيدمهربه مشاراليه سپرده نشدبلكه خودوي آن رابدست آورده باشدواگرسفيدمهربه گيرنده سپرده شده باشدواوازآن سوءاستفاده كنداين موضوع خيانت درامانت محسوب است وعنوان جعل برآن صادق نمي باشدونظربه اينكه دليلي براثبات مراتب ادعائي اقامه نشده لذااعتراضات پژوهشي بالنتيجه غيرواردتشخيص وچون پژوهشخواه استحقاق مطالبه وجه سفته هاي مدركيه راندارددادنامه پژوهشخواسته برمحكوميت وي درنتيجه تاييدمي گردد.
محكوم عليهاازحكم مزبوردرخواست رسيدگي فرجامي نموده كه ؟؟؟؟الارجاع رسيدگي به شعبه دهم ديوان عالي كشورمحول گرديده وخلاصه اعتراض فرجامخواسته آن است كه :"دادگاه شهرستان تهران بدون توجه به راي ديوان عالي كشورحكم صادركرده ،"وتقاضاي ؟؟؟؟حكم راكرده است .
بااصراري تشخيص شدن راي پرونده درهيئت عمومي ديوان عالي كشورطرح گرديده وباكسب عقيده دادستان كل مبني برابرام راي فرجامخواسته اكثريت به شرح زيرراي داده اند:

مرجع :
مجموعه رويه قضائي كيهان
سال 1343چاپ 1344
صفحه 202تا204

21