آرا ديوان عدالت اداری

بسمه تعالي 
تاريخ 29/3/69   شماره دادنامه92  كلاسه پرونده 66/9
مرجع رسيدگي : هيات عمومي ديوان عدالت اداري 
شاكي.  آقاي ابوالفضل نصير
موضوع شكايت و خواسته : اعتراض به دستورالعمل 4875/19/100 ـ 1/7/59 دفتر حقوقي و بازرسي سازمان جنگلها و مراتع كشور.
مقدمه. شاكي بشر دادخواست تقديمي اعلام داشته است : سرجنگلداري استان مركزي در سال 1352 به استناد قسمت اول ماده 56 قانون حفاظت و بهره برداري از جنگل ها و مراتع كشور قسمتهايي از اراضي لواسان كوچك را ملي اعلام نموده و يك ماه براي اعتراض فرصت داده شد. در مدت مهلت قانوني به نظريه سرجنگلداري اعتراض نموده و اعلام نمودم اراضي متعلق به اينجانب مشمول بند ب . ماده 4 لايحه قانوني ملي كردن جنگلها مي باشد و تقاضاي اجراي ماده64 قانون حفاظت و بهره برداري از جنگلها و مراتع را نمودم و بعد از گذشت 11 سال سرجنگلداري استان تهران بيان ميدارد: بموجب دستورالعمل شماره  4875/19/100 ـ 71/7/59 دفتر حقوقي و بازرسي سازمان جنگلها و مراتع كشور، اجراي قانون متوقف گرديده است با توجه به اينكه دستورالعمل نمي تواند جايگزين قانون گردد، صدور حكم در مورد ملزم شدن سرجنگلداري تهران ، در مورد اجراي ماده64 قانون حفاظت و بهره برداري از جنگلها و مراتع كشور را مي نمايم.
هيات عمومي عدالت اداري در تاريخ فوق به رياست آيت الله سيد ابوالفضل موسوي تبريزي و با حضور روساي شعب تشكيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اكثريت آراء به شرح آتي مبادرت بصدور راي مي نمايد.
راي هيات عمومي
با توجه به راي شماره 532/6 ـ 18/9/66 شعبه ششم ديوان عالي كشور كه در آن شاكي اظهار داشته دستورالعمل مزبور به تصويب مجلس شوراي اسلامي نرسيده و فاقد اعتبار است و لذا هيچگونه شكايتي نسبت به آن ندارم ، و اگر اعتراضي به آن بشود خود دليل اعتبار آن شمرده مي شود. بنابراين به كيفيت مطروحه ، موضوع از مصاديق ماده 25 قانون ديوان عدالت اداري قابل طرح در هيات عمومي تشخيص نگرديد.
رئيس هيات عمومي ديوان عدالت اداري 
موسوي تبريزي