رای اصراری هيات عمومي ديوان عالي كشور

راي شماره : 118-30/3/36

             راي اصراري هيات عمومي ديوان عالي كشور
   منظورازعبارت عمل منافي عفت غيرازهتك ناموس مذكوردرماده 208 قانون مجازات عمومي اين است كه بامجني عليهااعمال منافي غيرمواقعه انجام شده باشدوالاارتكاب مواقعه به عنف بادختريازن بدون رابطه زوجيت (اعم ازقبل ودبر)هتك ناموس بوده ومشمول فرازاول بندالف ماده 207قانون مجازات عمومي خواهدبودبدون اينكه استنادبه شق 7ماده مذكوره كه اختصاص به جنس ذكورداردلازم باشدبنابراين حكم شعبه 2ديوانعالي كشوربرابرام حكم دادگاه جنائي ازحيث تطبيق عمل به ماده 207قانون مجازات عمومي بالنتيجه صحيح است .

* سابقه *
هتك ناموس به عنف
مواقعه بازن يادختر(اعم ازقبل ودبر)

درموردهتك ناموس بعنف رويه هاي مختلفي درشعب ديوان عالي كشوربه شرح ذيل اتخاذ شده است .
الف - شخصي براي انجام عمل شنيع بادختري كه سنش دركيفرخواست 20 ساله تعيين شده وازاله بكارت ازمشاراليهاتحت تعقيب دادسراي بابل واقع گرديده ودردادگاه جنحه بابل طبق ماده 208قانون مجازات عمومي ورعايت ماده 45قانون مزبوربه ده ماه حبس تاديبي وپرداخت يكهزارريال هزينه دادرسي محكوم شده است .
براثرپژوهشخواهي متهم ودادستان حكم دردادگاه استان مازندران استوارشده است .
محكوم عليه خودودادستان استان به لحاظاينكه "ارتكاب لواط جنائي وخارج ازحدودصلاحيت دادگاه جنحه مي باشدوبايددردادگاه جنائي رسيدگي به عمل آيد"تقاضاي رسيدگي فرجامي نموده اند.
شعبه نهم ديوان عالي كشوردرمقام رسيدگي به فرجامخواهي چنين راي داده است :اعتراض دادستان به اينكه عمل انجام شده بامجني عليهالواط واز مصاديق شق 7ماده 207قانون مجازات عمومي است نه ماده 208استناديه دادگاه واردبنظرنمي رسيد،چه آنكه لواط موقعي صادق وبرماده استناديه دادستان منطبق است كه باجنس ذكورانجام شودودرمورراناث لواط صادق نيست وعمل انجام شده ازطرف متهم بادخترمجني عليهابطوري كه درنظردادگاه به ثبوت رسيده است منطبق برهمان ماده مستندي دادگاه است عليهذاواينكه شكايت فرجامي محكوم عليه پس ازاعلام راي ودرخارج ازمدت تنظيم وتقديم شده فرجام خواخي محكوم عليه ردمي شودوحكم فرجامخواسته ازطرف دادستان كه ازحيث رعايت اصول ومقررات بلااشكال است ابرام مي شود.
ب - مردي كه داراي يك فقره محكوميت كيفري بوده به اتهام ارتكاب لواط به عنف بااقدس نام دخترهفت ساله موردتعقيب قرارگرفته ودرديوان جنائي مركز،طبق قسمت الف ازماده 207قانون مجازات عمومي وبند2و7ماده مزبوربارعايت ماده 36(چون سن اودرحين ارتكاب بيش از18سال نبوده )به چهارسال حبس دردارالتاديب محكوم گرديده است .
محكوم عليه ازاين حكم فرجامخواسته وشعبه دوم ديوان عالي كشورچنين راي داده است :فرجامخواه ايرادواعتراض خاصي ننموده تاموردتوجه واقع شودوچون برحكم فرجامخواسته ايرادواشكال موثرموجب نقض بنفع فرجامخواه ملاحظه نمي شودمبرم است .
موضوع مختلف فيه براي اتخاذرويه درهيئت عمومي ديوان عالي كشورطرح گرديده وبه اتفاق بشرح ذيل راي داده اند:

مجموعه رويه قضائي كيهان جلداول             جزائي         سال 1342
ازصفحه 312 تاصفحه 314

25