رای محكمه عالي انتظامي قضات

راي محكمه عالي انتظامي قضات
353-زني بمدعي به مبالغي بابت مهريه وجهيزيه ونفقه وكسوه چندسالي كه درمنزل برادرش بوده برشوهرش اقامه دعوي كرده وشوهردرمقام دفاع به عدم تمكين زن ازخودمتوسل وعرضحال عليحده مبني بردرخواست تمكين اوبه دادگاه تقديم داشته ودادگاه قراررجوع به خبره براي تعيين ميزان نفقه وكسوه صادر كرده است ،ايرادبرحاكم دادگاه به اينكه اقراربه زوجيت مستلزم تصديق مهر ادعائي وصحت عقدنامه مورداستنادنبوده بلكه ممكن است باتصديق به زوجيت تكذيب ازعقدنامه مدركيه وميزان صداق هم نموده كه مدعي نيزتكذيب كرده و هم چنين باطرح دعوي تمكين دردادگاه وارتباط كاملش با دعوي نفقه كه در صورت اثبات عدم تمكين محلي براي مطالبه آن باقي نمي ماندوارداست زيرا درست است كه مدعي عليه منكرزوجيت نشده ولي چون منكرمراتب ادعائيه مدعيه بوده وتحقق زوجيت ملازمه باصحت عقدنامه ورسيدجهيزيه كه نسبت آن رابه مدعي عليه داده نخواهدداشت واصولامي بايست به ترتيب قانوني در باب اصالت برگهاي مزبورمخصوصاعقدنامه رسيدگي بعمل آورده باشدو نياورده است ،ونيزباوجوددعوي عدم تمكين وطرح بودن آن درهمين دادگاه ارجاع به خبره براي تعيين مقدارنفقه وكسوه وجهي نداشته ونظربه ارتباطي كه اين دوموضوع باهم داشته اندمي بايست بهردوجهت توامارسيدگي شده باشدو مبادرت به اصدارقراررجوع به كارشناس كه لازمه آن احرازمديونيت واشتغال ذمه مدعي عليه است به دادن نفقه وكسوه برخلاف ترتيب ودستورقانوني است .
حكم شماره 2935-2936-18بهمن 1318

مرجع :
مجموعه موازين قضائي محكمه عالي انتظامي قضات
تدوين :موسي شهيدي
چاپ دوم سال  1330
چاپخانه علمي

7