رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

به تاريخ : 29/6/1373
پرونده : 71/388
شماره دادنامه : 388
مرجع رسيدگي : شعبه اول دادگاه حقوقي يك تهران
خواهان : حسن
خواندگان : 1 علي 2 فاطمه هردو باوكالت ابراهيم
خواسته : مطالبه وجه

راي دادگاه
ملحض خواسته خواهان مطالبه مبلغ دوميليون وپانصدوشصت هزارونهصدو نودو دو رال بابت درآمد پاركينگ شفيعي است .خواهان اجمالا" توضيح داده كه علي مدتها متصدي پاركينگ متعلق به وي بوده وحق توقف از اتومبيلها دريافت مي داشته است وبراي تسويه حساب بين آنها نوشته 12/7/1363 تنظيم شده (چون مشاراليه سوادنداشته به امضاي همسرش بانو فاطمه كه امورمالي وي راتصدي مي نموده امضاءشده )كه به موجب آن كل درآمد پاركينگ مبلغ سه ميليون وچهارصدوچهل هزاروهفتصدوهفتادهزار ريال تعيين شده كه به مبلغ هفتادونه هزارهفتصدوهفتادو هشت ريال بابت مخارج احتساب وازمابقي كه بدهكاربوده مبلغ هشتصدهزار ريال آن راپرداخته است واينك مبلغ خواسته بدهكاراست كه از پرداخت آن امتناع مي ورزد.
2 وكيل خواندگان اولا"ايرادعدم توجه دعوي نسبت به خوانده رديف دوم رانموده واضافه كرده كه وي اساسا"رابطه قراردادي با خواهان نداشته است .ثانيا"درمورد دعوي عليه علي هيچيك ازحسن وعلي دخالتي درتنظيم صورت 12/7/1373 نداشته اند
وسندمزبور نمي تواند عليه علي مورد استناد قرار گيرد.وكيل مزبور ضمنا"اضافه كرده كه دعوي حاضرپس ازصدور راي هيات حل اختلاف وزارت كارواموراجتماعي به نفع علي اقامه شده است .3 دادگاه اولا"درنظر داردكه ايرادوكيل خانم فاطمه وارداست ،زيراعلاوه براين كه مستندات دعوي دلالتي بر وجود رابطه قراردادي بين مشاراليه وخواهان ندارد اساسا"درمتن دادخواست خواهان نيزاشاره اي به اين امرنشده وصرفا" ازخانم فاطمه به عنوان متصدي حسابهاي همسرش علي ياد شده است . ثانيا"مدافعات وكيل علي ازنظردادگاه موجه نيست زيراعلاوه برآنكه تعرضي ازجانب وي به اصالت مستند دعوي صورت نگرفته بلكه صحت صدور آن نيزتاييدكرده النهايه اضافه نموده كه فاطمه وحسن آن راتنظيم وامضاءنموده اند.هرچندادعاي وكيل علي دراين خصوص ثابت است امااز مجموع اظهارات فاطمه درجلسه 29/6/1373دادگاه اجمالا"دايربه اينكه چون همسرم علي سوادنداشت لذاحساب وكتابهاي وي رامن مي نوشتم وبه موجب نوشته 12/7/1363 درآمد پاركينگ 344077 ريال وخارج آن 79788 ريال شد ومقرر گرديد كه مبلغ مزبور باحقوق ودستمزد شوهرم تهاتر شود ونيز اظهارات علي به شرح همان صورتجلسه اجمالادايربه اين كه درآمد پاركينگ به طور متوسط ماهيانه سي هزارريال بوده ومن آن را پس ازبرداشت حقوقم به حسن مي دادم ولي ازوي رسيدي ندارم وهمچنين اظهارات تنظيم كننده مستند دعوي كه به عنوان مطلع درجلسه 22/8/1372 حاضر شده اجمالا"داير به اينكه اختلافاتي مربوط به گاراژ بين حسن وعلي بود نزد من آمدند كه حل شود و نتيجه همان شد كه در مستند دعوي منعكس است وعلي مبلغ مذكوررابه حسن بدهكاراست .دادگاه ادعاي خواهان راثابت مي داند.4  بنابه مراتب فوق اولا"به استناد بند2 ماده 198 قانون آيين دادرسي قرارعدم توجه دعوي نسبت به خوانده رديف دوم صادرواعلام مي شود.ثانيا"درمورد دعواي حسن عليه علي مستند به ماده 1309 قانون مدني و 357 قانون آيين دادرسي مدني خوانده محكوم است مبلغ دوميليون وپانصد وشصت هزارونهصد ونود و دو ريال بابت اصل خواسته ونيز مبلغ بيست ونه هزار وششصدوپنجاه ريال بابت هزينه دادرسي و دفتر درحق خواهان بپردازد.آراي صادره در محدود ماده نهم قانون تجديد نظر ازآراي دادگاههاي مصوب 1372 ظرف بيست روز قابل تجديد نظر در ديوان عالي كشورمي باشند.
دادرس شعبه اول دادگاه حقوقي يك تهران  اجتهادي

مرجع : كتاب گزيده آراي دادگاههاي حقوقي ، مجموعه چهارم
گردآورنده : محمدرضاكاميار،ازانتشارات نشرحقوقدان ،چاپ اول ، 1377

87