رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

6/5/72470/33 ديوان

خلاصه جريان پرونده :
بر اثر اختلاف فيمابين زوجين فوق الذكر دادخواستي از جانب زوجه
به طرفيت زوج خود به خواسته صدور حكم طلاق به علت تخلف زوج ازشرط دوم از شرائط مندرجه در سند نكاحيه تقديم دادگاه نموده است
دادگاه مذكور به شماره دادنامه و كلاسه بالا با توجه به محكوميت
كيفري زوج حسب مدارك موجود در پرونده كه مواردي زوج بدون دليل زوجه خود را مورد ضرب و شتم قرار داده به طوري كه تحمل اذيت و آزار وي غيرقابل تحمل توصيف گرديده است و اين معني براي دادگاه محرز گرديده است به استناد شرط دوم از شرائط ضمن عقد لازم كه زوج به زوجه خود در صورت ثبوت سوءرفتار غير قابل تحمل به تشخيص دادگاه وكلات بلاعزل با حق توكيل به غير در اجراي صيغه طلاق داده است كه خود را مطلقه نمايد و لذا دادگاه با احراز شرط مذكور اجازه طلاق برا يخواهان صادر نموده و فرزند مشترك تحت حضات مادر تا هفت سال تمام قرار گرفته كه ماهيانه مبلغ يك هزار تومان بابت حضانت به مدر از جانب زوج پرداخت گردد حكم مذكور مورد اعتراض زوج فرجامخواه قرار گرفت وتقاضاي تجديدنظر در حكم صادره را نموده است دادگاه پس از دريافت اعتراض به حكم به صحت دادنامه معتقد است پروند را به ديوان عالي كشور ارسال نموده در شعبه 33ديوان عالي مطرح نتيجه آن اعلام مي گردد0
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزارش آقاي 000
عضو مميز واوراق پرونده نسبت به دادنامه شماره 40فرجامخواسته
مشاوره نموده چنين راي مي دهند:

راي
با توجه به محتويات پرونده كلاسه 685/821 شعبه 5 محاكم عمومي
كرمان و امعان نظر در آن درخواست تجديدنظر با هيچيك از موارد
مذكور در ماده 6 قانون تجديدنظر مصوب سال 67 تطبيق نمي كند و بارد
درخواست تجديدنظر حكم شماره 1040/2/70 دادگاه عمومي شعبه پنجم
كرمان ابرام مي گردد0

مرجع :
كتاب قانون مدني درآئينه آراء ديوان عالي كشور حقوق خانواده
تاليف يداله بازگير ، جلداول ،انتشارات فردوسي ،چاپ گيتي / 78
چاپ اول
164