رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

راي شعبه 33 ديوان عالي كشور
خلاصه جريان پرونده :
بر اثر بروز اختلاف في مابين زوجين خانم الف به طرفيت ب دادخواستي
به خواسته طلاق تقديم دادگاه نموده خواهان به دادنامه هاي دادگاه
انقلاب در رابطه با اعتياد خوانده به مواد مخدر استناد نمود وبا
توجه به سوءرفتار بيان داشت مرا در عسر وحرج قرار داده وقدرت
تامين مخارج زندگي را ندارم و در جلسه دادگاه زوجه بيان داشت
طلاق مي خواهم و مهريه خود را نمي بخشم از شهرم يك پسر دارم كه سه
سال سن دارد زوج بيان داشت من زنم را طلاق نمي دهم و در تاريخ
29/8/68 دادخواستي تقديم دادگاه نمود مبني بر اينكه مدت ده سال
است كه معتاد به مواد مخدر  قرص مشروبات الكلي هستم در صورتي
كه در اين دادخواست اعلام نمده در حال حاضر معتاد هستم كداميك
از اين دو مطلبي صحيح مي باشد و بنده جهت اثبات اين كه معتاد
نيستم حاضرم به وسيله پزشك مورد معاينه قرار گيرم و به موجب
دادنامه مدني خاص او مي بايست از من تمكين مي كرده بعد من نفقه او
را بدهم در تاريخ 2/12/67 تقاضاي طلاق نمود به موجب حكم شماره
16145/8/68 دادخواست مشاراليها رد گرديد و تقاضاي تجديدنظر
نمود در ديوان عالي كشور هم رد شد همسرم دادخواست نوشت كه من
قدرت تامين مخارج را ندارم در صورتي كه من طبق مداركي كه تقديم
مي كنم حاضر به فراهم كردن وسايل معاش زنم شدم بازهم اوتمكين
نكرد در مورد ترك انفقا هم شكايت متعددي كرد كه مردود اعلام شد
من در حال حاضر كارمند دانشگاه هستم دادگاه از دادسراي انقلاب در
مورد وضعيت خوانده سئوال نمود در پاخس دادسرا طبق نامه مندرج در
صفحه 48 بيان داشت طبق حكم شماره 67118/ح مورخ 9/7/67 به جرم
اعتياد به مواد مخدر و ولگردي به سه ماه حبس تعليقي ظرف دوسال
محكوم گرديد و مجددا" طبق حكم شماره 6912/ح مورخ 9/7/67 به جرم
اعتياد به موادمخدر و ولگردي به سه ماه حبس تعليقي ظرف دوسال
محكوم گرديد و مجددا" طبق حكم شماره 6912/ح مورخ 18/1/69 به جرم
اعتياد به هروئين به دو ماه حبس تعزيري و پرداخت پنجاه هزار
ريال جريمه نقدي محكوم گرديد در مورخ 2/3/70 توسط نيروهاي به لحاظ
اعتياد به مواد مخدر به دادسرا معرفي پس از احرازاعتيادنامبرده
جهت ترك اعتياد از مورخ 2/3/70 به مدت دو ماه به اردوگاه بازپروري
اعزام گرديد ك هدر مورخ 21/5/70 ترخيص گرديد خوانده در جلسه
دادگاه بيان داشت اشتغال من در موسسه دولتي يكي از دلائل بارز

عدم اعتياد من است دادگاه عسر و حرج زوجه را محرز دانسته لذا
حسب ماده 1130 قانون مدني و با اجازه حاصله از بند يك ماده 3لايحه
قانوني تشكيل دادگاه مدني خاص حكم به اجبار زوج مبني بر مطلقه
نمودن زوجه صادر مي نمايد خوانده تقاضاي تجديدنظر نمودو بيان
داشت طبق حكم شماره 569 ديوانعالي كشور صريحا" عدم اعتياد بنده
را به سبب فقدان هرگونه مدارك و سندي تاييد نموده و در ورد عسر
و حرج قابل ذكر است من در دانشگاه شاغل هستم هر ماه با وجود
مطالبه مهريه زوجه و نفقه فرزند ماهانه حدود000/40 رايل نقدا"
پرداخت مي نمايم دادگاه به صحت دادنامه اظهارنظر نموده و دستور
ارسال پرونده را به ديوان عالي كشور صادر نمود پرونده درشبعه 33
ديوان عالي كشور مطرح و نتيجه آن اعلان مي گردد0
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزارش آقاي 000
عضو مميز واوراق پروندهمبني بر دادنامه شماره 214فرجامخواسته
مشاوره نموده چنين راي مي دهد: با توجه به محتويات پرونده كلاسه
70/404 مدني خاص وامعان نظر در آن درخواست تجديدنظر باهيچيك از
موارد مذكور در ماده 6 قانون تجديدنظر مصوب سال 67 تطبيق نمي كند
با رد درخواست تجديدنظرحكم شماره فوق الذكر دادگاه مدني خاص سمنان
ابرام مي گردد0

مرجع :
كتاب قانون مدني درآئينه آراء ديوان عالي كشور حقوق خانواده
تاليف يداله بازگير ، جلددوم ،انتشارات فردوسي ،چاپ گيتي / 78
چاپ اول
166