رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

كلاسه پرونده : 18/4828/27
تاريخ رسيدگي : 7/12/73
شماره دادنامه : 3134
فرجامخواه   : محكوم عليه رديف اول
فرجامخوانده : دادگاه
فرجامخواسته : دادنامه شماره 5446/5/73 صادره از شعبه 18دادگاه كيفري يك ...
مرجع رسيدگي : شعبه 27ديوانعالي كشور
هيئت شعبه   : آقايان ... رئيس و... عضو معاون

خلاصه جريان پرونده :
حسب كيفرخواست صادره ازدادسراي عمومي ... به شماره 2443/1/73 آقاي (الف )27 ساله كارگر باتهام زناي محصن هماره با عنف نسبت به متهم رديف دوم خانم (س ) كمه خواهر همسرش مي باشد و نيز خانم (س ) 14 ساله محصل باتهام تمكني به زناي غيرمحصنه تحت تعقيب قانوني قرار گرفته اند بدين توضيح كه حسب مندرجات پرونده متهم رديف اول يك روز در غياب پدر و مادر دوشيزه (س ) به منزل آنان مي رود در حاليكه او تنها در منزل بسر مي برده نامبرده را تهديد و با زور بوي تجاوز مي كند و از وي ازاله بكارت مي نمايد وبعد از اين مرحله سه بار ديگر بوي تجاوز كرده كه در اين سه مرتبه دليلي بر عدم رضايت متهمه مشهود نيست و بالاخره از اين آميزش نامشروع يك فرزند پسر متولد مي شود و پس از شكايت شاكيه واعتراف متهمين بنوع بزه انتسابي در مراحل بازجوئي و تحقيق به موجب كيفرخواست صدرالاشعار دادسراي مذكور تقاضاي رسيدگي و تعيين مجازات نامبردگان رانموده است كه پرونده امر در شعبه 18 دادگاه كيفري يك ... مطرح و پس از رسيدگي توجها" به محتويات پرونده و با عنايت به اينكه عنفي بودن زنا را محرز ندانسته ولي نسبت به اصل زناازطريق علم قاضي دادگاه مزبور بزهكاري نامبردگان را محرز تشخيص النهايه مهتم رديف اول چون داراي همسر بوده و حسب تحقيق از وي در جلسه دادگاه امكان دسترسي به همسرش را داشته است ( يعني وصف يغدو وعليها ويروح ) موجود بوده است لذا او را به مجازات رجم و متهم رديف دوم (س )كه مجرد بوده به يكصد ضربه شلاق محكوم وبشرح دادنامه شماره 5446/5/73 راي صادر كرده است كه دادنامه صادره توسط محكوم عليه رديف اول طي لايحه اي مورد اعتراض و تجديدنظر خواهي قرار گرفته است بدين مناسبت پرونده امر جهت رسيدگي به اعتراض تجديدنظرخواه به اين شعبه از ديوانعالي كشور ارسال و ارجاع گرديده است 0
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزارش آقاي .. عضو مميز واوراق پرونده و دادنامه شماره 5446/5/73فرجامخواسته مشاوره نموده چنين راي مي دهد:
بسمه تعالي  با توجه به محتويات پرونده صرفنظر از انكار شديد متهم در محضر دادگاه و اينكه اعترافات و اظهارات خود در آگاهي را بر اثر... دانسته متهم در اقارير اوليه هم تصريح به دخول كامل (حداقل به دخول راس الحشفه ) نكرده بلكه در برگ 6گفته بنده چهار با با ايشان بوده ام ولي تجاوز ننموده ام و در آخرهم گفته است فقط آلتم را به جلوي ايشان كشيده ام ودراين مورداشتباه كرده ام عليهذا اگر حامله شدن شاكيه توسط متهم باشد محتمل است كه در اثر كشيدن آلت به نزديك فرج انزال مني شده و فرج آن را جذب كرده موجب حمل شده باشد و لااقثل اين شبهه وجود دارد و به مقتضاي الحدود تدره بالشبهات حد زنا( بعنف يا محصن ) ساقط است به عبارت اخري زمينه براي حصول علم بوقوع زنا از سوي متهم بنحو متعار فو طبيعي فراهم نيست خصوصا" با توجه به اينكه اظهارات مضطرب و احيانا" ضد ونقيض شاكيه بوده ومتهم نيز بيسواد بوده و اگر در مراحل تحقيق اوليه گاهي اقرار به تجاوز بعنف كرد دربرگ 6 تجاوز را توضيح داده كه دخول نبوده بلكه كشيدن آلت به جلوي شاكيه بوده بهرحال با وجود شبهه دارئه حد حكم به رجم مخدوش بوده و نقض مي گردد و پرونده در اجراي بند دال ماده 6 قانون تجديدنظر مصوب سال 72 عودت داده مي شود0

مرجع :
كتاب قانون مجازات اسلامي درآئينه آراء ديوان عالي كشور
حدود جرائم خلاف اخلاق حسنه  به اهتمام يداله بازگير،نشرنخستين
نشرهستان ، چاپ اول  1378

122