رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 22/4/70
شماره راي    : 283/4
فرجامخواه    : تجديدنظرخواهي وكيل مجني عليه از حكم برائت
فرجامخواسته  : دادنامه شماره 21495496/11/69 صادره از شعبه 6 دادگاه كيفري يك 
مرجع رسيدگي  : شعبه 4ديوانعالي كشور
هيئت شعبه    : آقايان  ....  رئيس  .... مستشار

خلاصه جريان پرونده :
بسمه تعالي
آقاي (الف )61 ساله به اتهام لواط به عنف به طفل 9 ساله به نام (ب ) تحت تعقيب كيفري قرار گرفته (نسبت به اتهام (ب )به لواط بر حسب قرار مجرميت صادره با (الف ) فوق التوصيف نيز به لحاظ صغر سن متهم پرونده به دادگاه ارسال شده ) با تعيين وكيل تسخيري براي الف در جلسه 21/11/69 به استماع شكايت و توضيحات پدر طفل به اينكه متهم بچه ام را گول زده قصد تجاوز داشته يا قصد كشتن داشته  به بچه ام تجاوز كرده در مقابل سئوال دادگاه كه گواهي پزشكي احتمال ذكر شده جواب داده كاري ندارم اگر كار اين شخص نيست چرا گفته بود كه من مردانگي ندارم بعد از آزمايش معلوم شد مردانگي هم دارد. آقاي (ب ) طفل 9 ساله ميگويد (الف ) مرا گول زده برده است نمي دانم مي خواست چه كار كند. برد به من تجاوز كرد در مقابل سئوال دادگاه كه معني تجاوز را سئوال كرده جواب داد شلوار مرا درآورد ولي شلوار خودش را در نياورد متهم مي گويد 61 ساله و از ....  هستم قسم مي خورد كه همه اينها تهمت است داراي زن و فرزند هستم مگر اينكه دكتر معاينه كند بگويد ديوانه هستم 35 سال است با شاكي همسايه هستم خودش قبول دارد خلافي نكرده ام چطور شده حالا كه بزرگ شده ام بي آبرو شده ام وكيل شاكي به لايحه تقديمي خود استناد كرده گواهي پزشكي لااقل تفخيذ را مي رساند تقاضاي صدور حكم برائت و در صورت لزوم تحقيق از سه نفر شهود را نموده وكيل متهم به تقديم لايحه متذكر شده شهود با قاطعيت عمل لواط را تصديق نكرده اند با استناد ماده 1315  قانون مدني و اينكه اظهارات شاكي و شهود متناقض مي باشد دادگاه متوجه به شكايت ولي قهري مجني عليه و اظهارات ضد و نقيض طفل و انكار الف متهم رديف اول و گواهي پزشكي قانوني كه انجام عمل لواط را به احتمال گواهي كرده و در برگ 29 پرونده وجود عمل را منتفي نموده و راههاي ثبوت لواط طبق موارد145 و148 وجود ندارد و علم به وقوع عمل از ناحيه متهم را .... ]ثابت [نمايد احراز نگرديده و بنابر اصل برائت حكم (الف ) را صادر كرده و نسبت به اتهام (ب ) طفل 9 ساله نظريه صغر سن وصراحت ماده 146 كه اقرار نابالغ را نافذ ندانسته نيز حكم برائت صادر كرده است آقاي  .... وكيل شاكي خصوصي (مجني عليه ) طي لايحه مورخه 18/12/69 به حكم اعتراض كرده كه برخلاف استدلال دادگاه راه ثبوت فقط مواد فوق الذكر نيست بلكه ماده 151 مي تواند از موجبات محكوميت باشد و دلايل از هر حيث بر احراز جرم وجود دارد گواهي پزشكي شماره 72581/7/69 وقوع جرم را تاييد كرده علتش فقاصله زماني است (هفت روزتفاوت درگواهي است ) تقاضاي نقض دادنامه را نموده است. رئيس دادگاه در ظهر اين لايحه در عقيده خود باقيمانده پرونده به ديوانعالي كشور ارسال به اين شعبه ارجاع گرديده است :
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزارش آقاي  ....  عضو مميز واوراق پرونده و نظريه كتبي آقاي  ....  داديار ديوانعالي كشور اجمالا" مبني بر عقيده و   تائيد دادنامه دارد. در دادنامه شماره از فرجامخواسته مشاوره نموده چنين راي مي دهد:
بسمه تعالي  با توجه به مجموع اوراق پرونده ازجمله تحقيقات انجام شده و دلايل استناديه حكم در دادگاه و گواهينامه هاي پزشكي و نظر به اينكه از جانب معترض ايراد و اشكال موجهي نسبت به حكم تجديدنظرخواسته به من ننيامده و به نظر نمي رسد لذا دادنامه تجديدنظرخواسته را تاييد مي نمايد.

مرجع :
كتاب  قانون مجازات اسلامي درآئينه آراء ديوان عالي كشور
حدود جرائم خلاف اخلاق حسنه  به اهتمام يداله بازگير،نشرنخستين
نشرهستان ، چاپ اول  1378

124