رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي 22/6/72
شماره دادنامه 71/472
شعبه 20 دادگاه عمومي تهران

راي دادگاه
در خصوص دادخواست آقاي  (الف )  عليه خانم  (ب )  و بخواسته تجديد نظرخواهي از دادنامه شماره 2767/7/70 باين كيفيت كه بموجب دادنامه مذكور تجديدنظرخواه محكوم به بازپرداخت و استردادمبلغ شصت هزار تومان حق الزحمه دلال خريد يك دستگاه آپارتمان بانوي تجديدنظرخوانده به آقاي  (ج )  بلحاظ انصراف آنان از اتمام وانجام معامله و تنظيم سند رسمي محضري گرديده است در صورتيكه با توجه بدفاعيات مستدل و بي شائبه تجدينظرخوانده نامبرده و آژانس مسكن قريب به چهارماه درصدد جستجو و يافتن آپارتمان مورد نظربانوي مذكور چهت خريد و سرويس دهي شبانه روزي جهت نامبرده بوده است و پس از يافتن آپارتمان مزبور و حصول توافق و انعقاد مبايعه نامه مورخ 20/4/68 در آژانس تجديدنظرخواه طرفني معامله مزبوردرتاريخ 11/5/68مبادرت به فسخ قولنامه  (مبايعه نامه )  موصوف نمودند بانوي تجديدنظرخوانده  (خريدار)  درخواست استرداد مبلغ 1% پرداختي به تجديدنظرخواه  (آژانس مسكن 000)  را نموده كه بعلت عدم توافق مبادرت بطرح دعوي نموده است.
اينكه با توجه باينكه خدمات و زحمات خوانده  (مسكن 000)  واينكه در تحقيق معامله محرز ومسلم است و تجديدنظر خواه شرعا"وقانونا" مستحق وصول دستمزد و حق دلالي خود طبق ضوابط وتعرفه تاريخ انعقاد معامله مي باشد و مورد از مصرحات بارز اين ماده 352 قانون تجارت مجسوب و حقوق شرعي تجديدنظرخواه در مطالبه حق الزحمه محفوظ و فسخ معامله مستند به فعل نامبرده نبوده بلكه با رضايت خصوصي متعاملين انجام يافته است. لذا خواسته معنون بانوي خوانده بدوي برخلاف انصاف و نص صريح ماده مارالذكر تشخيص و تلقي و با فسخ دادنامه مستائف عليه حكم به بطلان دعوي مطروحه معنون مذكور صادر و اعلام مي نمايد.

مرجع :
كتاب موازين حقوق تجارت درآراء ديوان عالي كشور
به اهتمام يداله بازگيركارشناس قضائي وزارت دادگستري
انتشارات گنج دانش ، چاپ اول ، 1378 ، چاپ احمدي
204