رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 11/12/71 – شماره دادنامه 818/3 – مرجع رسيدگي شعبه 3 ديوان عالي كشور
خلاصه جريان پرونده :
در تاريخ 7/8/70 آقاي «ف» دادخواستي بطرفيت آقايان «ح»و «ج» بعنوان عاقله به دادگاه حقوقي 1 زنجان شعبه اول تقديم و توضيح داده است «م» فرزند خوانده رديف اول طبق شهادت «ي» فرزند خوانده رديف دوم و شهادت بانو «س» خاله «م» و بانو «ط» مبلغ 250 هزارتومان وجه نقد از منزل اينجانب سرقت نموده و تحويل خوانده رديف اول داده است كه چون پرونده منتهي بمنع تعقيب گرديده و متهمين صغير ميباشند از خواندگان كه عاقله آنها ميباشند پولو را مطالبه نمودند كه نداند فلذا نحكوميت آنها را خواستارم و پرونده كيفري كلاسه 1873 – 70- 7 ك 2 استناد مينمايم و براي اثبات ادعايم حاضرم سوگند ياد نمايم . مرجع رسيدگي پرونده مورد استناد را مطالبه و مطالعه و طرفين را دعوت نموده و خواهان جلسه رسيدگي دعوي خود را عليه «ج» مسترد داشته كه قرار ابطال دادخواست از اين جهت صادر گرديده و در مورد خوانده ديگر «ح» با توجه به حكم برائت صادره از كيفري 2 كه مورد تاييد كيفري 1 واقع شده است دادگاه اعلام نموده نظر دارد حكم برائت خوانده و بطلان دعوي را صادر نمايد دادگاه اضافه نموده است خواهان دلايل مثبت بر ادعاي خود اقامه نكرده و چون قسم بدواً متوجه شخص منكر است معلوم نميباشد اين نظر مورد اعتراض آقاي «ف» واقع گرديده كه به هنگام مشاوره قرائت خواهد شد .
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس از قرائت گزارش آقاي … عضو مميز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنين اظهار نظر مينمايد :
نظريه بموجب ماده 1216 قانون مدني هرگاه صغير يا مجنون يا غير رشيد باعث ضرر شود ضامن است و مسئوليت عاقله با لحاظ باب چهارم از كتاب چهارم قانون مجازات اسلامي مصوب مردادماه 1370 صرفاً مربوط به ديه ميباشد كه بعنوان مجازات پارهاي از جرائم معين شده و ارتباطي بدعوي ضرر و زيان ناشي از جرم سرقت ندارد بنابراين نظريه مورخ 4/5/71 شعبه اول دادگاه حقوقي يك زنجان مبني بر رد دعوي خواهان بطرفيت آقاي «ح» پدر «م» كه بعنوان عاقله طرف دعوي قرار گرفته نتيجتاً و قطع نظر از كيفيت استدلال تاييد ميشود و پرونده به منظور انشاء  رأي قانوني به دادگاه مرقوم ارسال ميگردد .
مرجع:
كتاب موازين حقوقي در امور حسبي (1) ، به اهتمام يدالله بازگير ، چاپ اول 1380 ، ناشر دانش نگار