رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 20/1/73 – شماره دادنامه  4232 – مرجع رسيدگي شعبه 33 ديوان عالي كشور
خلاصه جريان پرونده :
كلاسه 694-72 مدني خاص گردشكار دادخواستي از جانب دادسراي عمومي خرم آباد بطرفيت بانو «م» نادر اطفال بخواسته سلب حضانت از خوانده مادر بعلت ارتكاب مورد عمل نامشروع تقديم دادگاه ياد شده فوق گرديد دادگاه مذكور در مقام رسيدگي برآمدبا توجه به نامه تشخيص هويت كه نامبرده متعدد مرتكب عمل نامشروع گرديده است بعد از فوت شوهرش و در يك مورد محكوميت كيفري پيدا كرده و لذا دادگاه به علت سوء خلق و عمل مورد ارتكاب انكان تسري در اولاد بويژه دختر بالغهاش دارد عليهذا دادگاه با استناد تبصره 2 از ماده 248 قانون مدني نامبرده را از قيمومت اطفال عزل و باستناد ماده 1173 قانون وي فاقد لياقت تربيت اطفال يتيم شوهر ميباشد و لذا از سمت حضانت بر اطفال مزبور محروم و معزول گرديده است كه در فرجه قانوني از جانب خوانده بانو «م» اعتراض شد تقاضاي تجديدنظر نموده پرونده به منظور اجازه تجديدنظر به ديوان عالي كشور ارسال گرديده در شعبه 33 ديوان عالي مطرح گرديده نتيجه آن اعلام ميگردد .
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس از قرائت گزارش … عضو مميز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنين رأي ميدهند :
باتوجه به محتويات پرونده كلاسه بالا و امعان نظر در آن درخواست تجديدنظر با هيچ يك از موارد مذكور در ماده 6 قانون تجديدنظر مصوب سال 72 انطباق ندارد و با رد درخواست تجديدنظر حكم شماره فوق دادگاه يا دشده ابرام ميگردد پرونده به مرجع مربوطه ارجاع داده ميشود .
مرجع:
كتاب موازين حقوقي در امور حسبي (1) ، به اهتمام يدالله بازگير ، چاپ اول 1380 ، ناشر دانش نگار