رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي :/3/74 – دادنامه : 5635 – مرجع رسيدگي شعبه 33 ديوان عالي كشور
خلاصه جريان پرونده :
كلاسه 669 – 19/73 اينكه اداره سرپرستي دادسرا با تقديم دادخواستي با ضميمه گواهي پزشكي مبني بر اينكه آقاي «ع» مبتلا به بيماري رواني است به دادگاه تقديم و تقاضاي رسيدگي و صدور حكم حجر را نموده است . دادگاه هم بدون احضار خوانده به دادگاه و با طرح سئوالات از وي تحقيق نمايد حكم حجر وي را صادر نموده . در صورتيكه گواهي پزشكي مورخه 3/5/73 حاكي است كه نامبرده در حال حاضر به علت مصرف دارو علائم بارز رواني ندارد و تحقيقات محلي كه به وسيله پاسگاه انجام گرفته است عدهاي از اهالي محل اعلام داشتهاند چند سالي است كه با آقاي «ع» همسايه هستيم هيچگونه ناراحتي يا مشكلي از نامبرده مشاهده نشده است در حال طبيعي بوده است كه مورد اعتراض خوانده واقع و تقاضاي رسيدگي مجدد نموده است . پرونده به ديوان عالي كشور ارسال و در شعبه 33 مطرح و نتيجه آن اعلام ميگردد .
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس از قرائت گزارش آقاي … عضو مميز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنين رأي ميدهند :
بسمه تعالي :با توجه به محتويات پرونده و شهادت شهود محلي و نظريه اخير پزشكي اعتراض وارد است . حكم دادگاه موجه نبوده با نقض حكم به دادگاه هم عرض نزديك ارجاع ميشود كه پس از رسيدگي حكم مقتضي را صادر نمايد . لازم به ذكر است كسي كه با مصرف دارو از عقل سالم برخوردار است نميتوانيم بگوييم آقا شما دارو مصرف نكنيد تا عقل خود را از دست بدهيد و ما حكم جنون را صادر نمائيم .
مرجع:
كتاب موازين حقوقي در امور حسبي (1) ، به اهتمام يدالله بازگير ، چاپ اول 1380 ، ناشر دانش نگار