رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

شماره دادنامه : 1871   به تاريخ : 26/12/74   مرجع رسيدگي : شعبه سوم دادگاه عمومي ورامين
« راي »
در خصوص دادخواست خانم زينب … فرزند امير به طرفيت آقاي مهدي … فرزند احمد به خواسته طلاق نظر به اينكه خواهان بدواً به لحاظ مجهول المكان بودن خوانده تقاضاي اعمال ماده 100 قانون آئين دادرسي مدني ( ماده 73 ق . ج ) را نموده سپس به موجب لايحه 7827 ـ 21/11/74 اعلام داشته شوهرش ( خوانده دعوي ) در مركز بازپروري معتادين قرچك بسر مي برد و از آنجا كه طبق ماده 1002 الي 1011 قانون مدني زندان و مركز بازپروري اقامتگاه محسوب نمي گردد تا ايجاد صلاحيت براي دادگاه حوزه استقرار زندان و مركز باز پروري نمايد مستنداً به قسمت اخير ماده 21 قانون آئين دادرسي مدني ( ماده 11 ق . ج ) قرار عدم صلاحيت به شايستگي دادگاهها عمومي تهران صادر و اعلام مي گردد و چون اختلاف در صلاحيت محقق است مقرر مي دارد دفتر پرونده را جهت حل اختلاف به دادگاههاي تجديد نظر استان ارسال و نتيجه را در بدل ضبط و نگهداري نمايند .
رأي شماره 7 دادگاه تجديد نظر استان تهران در خصوص راي فوق الذكر :
شماره دادنامه : 93 تاريخ : 27/1/75
رأي دادگاه
اگر چه اصل صلاحيت مراجع قضائي در رسيدگي به دعاوي صلاحيت دادگاهي است كه اقامتگاه مدعي عليه در حوزه آن واقع شده است لكن طبيعي است كه اين مسئله در تاريخ طرح و اقامه دعوي ملاك است لذا قطع نظر از آنكه مركز باز پروري و زندان اقامتگاه تلقي مي شود يا خير نظر به اينكه مدعيه در تاريخ تقديم دادخواست مدعي عليه را مجهول المكان معرفي كرده است و به تبع به دادگاهي مراجعه نموده است كه اقامتگاه شخصي ايشان در آن حوزه قرار گرفته است ( دادگاه عمومي تهران مجتمع بعثت ) مشخص شدن اقامتگاه مشاراليه موخر بر اين مسئله نافي صلاحيت دادگاهي كه ابتدائاً و به نحو صحيح بر اساس مباني قانوني به آن مراجعه شده عليهذا با اعلام صلاحيت دادگاه عمومي تهران ( شعبه 142 مستقر در مجتمع قضائي بعثت ) حل اختلاف مي نمايد .

مرجع : 
كتاب صلاحيت و احكام راجع به آن - به اهتمام يدا.. بازگير - چاپ اول - چاپ گيتي - 80  - انتشارات فردوسي