رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 23/1/71 شماره دادنامه : 20/10 مرجع رسيدگي : شعبه دهم ديوان عالي كشور

خلاصه جريان پرونده :
آقاي حسين … دادخواستي به طرفيت آقاي جعفر … به خواسته مبلغ 364 دينار مقوم به 000/640/1 ريال تقديم و توضيح داده خوانده پيمانكار بوده و در كويت براي او كار كرده ام دستمزد من 564 دينار كويتي است كه دويست دينار آن را پرداخت و بقيه را معادل خواسته به اينجانب بدهكار است كه با مراجعه به ايشان از پرداخت خودداري م ومرا مورد ضرب و شتم قرار داده است تقاضاي صدور حكم بر طبق خواسته دارم . ضمناً آدرس خوانده در دادخواست زرين شهر تعيين و در همان آدرس دادخواست و ضمائم و اخطاريه دادگاه به او ابلاغ شده است . پرونده در دادگاه حقوقي دو زرين شهر مطرح و با صدور قرار شماره 843 - 9/10/70 به اين استدلال كه خواسته خواهان مطالبه حقوق ومزد كارگري در كويت است مستنداً به راي وحدت رويه شماره 507 - 15/10/66 هيئت عمومي ديوان عالي كشور قرار عدم صلاحيت به اعتبار صلاحيت مراجع حل اختلاف در اداره كار تعيين و پرونده را در اجراي مقررات ماده 16 قانون اصلاح پاره اي از قوانين دادگستري به ديوان عالي كشور ارسال داشته كه رسيدگي به اين شعبه ارجاع شده است .
« رأي »
نظر به اينكه محل كار و قرار داد فيما بين در خارج از كشور بوده مقررات كار ايران و از جمله صلاحيت رسيدگي هيئت تشخيص و يا حل اختلاف متشكله در ادارات كار ايران نسبت به روابط طرفين از اين حيث حكومتي ندارد و صرف آنكه طرفين از اتباع ايران مي باشند تغييري در وضعيت فوق نخواهد داد لذا دعواي مطروحه يك نوع مطالبه طلب عادي تلقي و با توجه به اقامتگاه خوانده كه در زرين شهر قرار دارد رسيدگي به آن به استناد ماده 21 قانون آئين دادرسي مدني با دادگاه حقوقي 2 محل يا قائم مقام آن است بنا بر اين با نقض قرار عدم صلاحيت صادره پرونده جهت اقدام قانوني به همان دادگاه ارسال مي شود .

مرجع : كتاب صلاحيت و احكام راجع به آن - در امور مدني و جزائي ، به اهتمام يدالله بازگير ، انتشارات فردوسي، چاپ اول ، چاپ گيتي - 80