رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي : 11/10/73 شماره راي : 563/21 مرجع رسيدگي : شعبه 21 ديوان عالي كشور

خلاصه جريان پرونده :
آقاي اللهوردي ….در تاريخ 9/8/72 دادخواستي به طرفيت آقا ي ابوالفضل .. . به خواسته مبلغ دويست هزار تومان بابت اجرت كار تقديم دادگاه حقوقي دو شهرستان قم نموده و با ادعاي كار قالب بندي در بندرعباس براي خوانده و عدم پرداخت دستمزد وي و كارگران او درخواست رسيدگي و صدور حكم مي نمايد . خوانده در جلسه مورخ 2/7/73 اظهار مي دارد : قرار بود خواهان سقف تيرچه بلوك بسازد كه عمل نكرده بابت قالب بندي مقداري وجه پرداختم ولي بابت تيرچه بلوك كاري نكرده اند كه پرداخت نمايم اگر خواهان ثابت كند كه تيرچه بلوك را زده است حاضرم دستمزد وي را پرداخت نمايم .
دادگاه پس از استماع اظهارات طرفين ختم رسيدگي را اعلام و به استناد اينكه تقاضاي خواهان از موارد اختلاف بين كارگر و كارفرما است طبق مواد 1 و 7 و 157 قانون كار قرار عدم صلاحيت به اعتبار صلاحيت مرجع ذيصلاح در قانون كار صادر و پرونده را در اجراي ماده 16 قانون اصلاح پاره اي از قوانين دادگستري به ديوان عالي كشور ارسال و به اين شعبه ارجاع مي گردد .
«رأي »
با توجه به قرار داد عادي مستند دعوي كه تحت عنوان پيمانكار و كار فرما بوده و نيز اظهارات طرفين در جلسه 2/7/73 و نوع رابطه حقوقي طرفين قرار عدم صلاحيت به اعتبار صلاحيت مرجع مذكور در ماده 157 قانون كار در وضع حاضر صحيح نبوده و با نقض آن پرونده جهت رسيدگي مستنداً به بند ب ماده 6 قانون تجديد نظر آراء دادگاهها به دادگاه صادر كننده قرار منقوض ارجاع مي گردد .

مرجع : كتاب صلاحيت و احكام راجع به آن - در امور مدني و جزائي ، به اهتمام يدالله بازگير ، انتشارات فردوسي، چاپ اول ، چاپ گيتي - 80