رای اصراری هيات عمومي ديوان عالي كشور

راي شماره 46-24/8/51

راي اصراري هيئت عمومي ديوانعالي كشور
اعتراض دادسراي استان گيلان به قرارفرجامخواسته بخلاصه اينكه مورد باقسمت اخيرماده 209قانون مجازات عمومي وماده 207همين قانون منطبق بوده تاباگذشت شاكي خصوصي تعقيب موقوف شودباتوجه به اظهارات مجني - عليهاوافسرپليس وعلي كاظمي راننده ماشين پليس وسايراوضاع واحوال منعكس درپرونده وارداست زيرااعم ازاينكه مجني عليه طوعاسواروسيله نقليه شوديابه جبرواكراه همينكه راننده مرتكب ربودن مشاراليهابه قصد هتك ناموس گردددرصورت وقوع هتك ناموس به عنف ياشروع به آن موردمشمول ماده واحدتشديدمحازات رانندگان مصوب 335استنادي دادستان دركيفر خواست خواهدبودواستدلال دادگاه به اينكه اگركسي قبل ازسوارشدن به اتومبيل براي انجام عمل منافي عفت ربوده شده باشدوسيله نقليه كه درآن ربوده شده درنتيجه موثرنخواهدبودباتوجه به ماده واحده مارالذكركه از جمله شرائط تحقق آن وجودوسيله نقليه است برخلاف منطوق اين ماده وغيرموجه است قضيه درفرض اثبات باماده مورداستنادقابل تطبيق مي باشدلذاقرار فرجامخواسته نقض ورسيدگي مجددبه دادگاه صادركننده قرارمنقوض ارجاع مي گردد.

* سابقه *
رديف 38هيئت عمومي
راي شماره 46-24/8/51 هيئت عمومي
12