رای اصراری هيات عمومي ديوان عالي كشور

راي اصراري هيات عمومي ديوان عالي كشور
حكم به توقف اجباري به دستورذيل قسمت سوم ازماده 25اصلاحي بااينكه مجازات فرجامخواه دراثررعايت تخفيف به حبس مجردتبديل شده مانع قانوني نداشته وچون برحكم فرجامخواسته ايرادواشكالي بنظرنمي رسدمبرم است .

* سابقه *
توقف اجباري

مردبيست ساله اي به اتهام سرقت موردتعقيب دادسراي شهرستان مشهد واقع شده ودادگاه جنحه بادرنظرگرفتن سه سابقه موثرورعايت تخفيف اورابه دوسال حبس مجردوتوقف اجباري محكوم نموده است .
براثرپژوهشخواهي متهم شعبه سوم دادگاه استان نهم حكم پژوهشخواسته رااستوارمي نمايد.
شعبه پنجم ديوان عالي كشوركه دراثرفرجامخواهي متهم به موضوع رسيدگي كرده حكم فرجامخواسته رابعنوان اينكه :"تعيين حبس مجردباتوقف اجباري موردي ندارد،شكسته است .
شعبه ديگردادگاه استان نهم كه مرجع رسيدگي پس ازنقض بوده بااينكه درمقدمه حكم خوداشعارنموده به اينكه حكم مزبورقبلابعلت سبق الذكردر ديوان كشورنقض گرديده است مع الوصف متهم نامبرده رامجرم تشخيص وهمان مجازات را(دوسال حبس مجردوتوقف اجباري درمدتي كه زايدبرده سال نباشد) استوارنموده است .
متهم درذيل حكم تسليم شده وسپس بلافاصله فرجامخواهي نموده است . موضوع درهيئت عمومي ديوان عالي كشورمطرح گرديده ومنتهي به صدورراي ذيل به ابرام حكم فرجامخواسته شده است .

مرجع :
مجموعه رويه هاي قضائي كيهان جلداول          جزائي         سال 1342
ازصفحه 102 تاصفحه 103

24