رای محكمه عالي انتظامي قضات

دادنامه شماره : 142 - 24/7/1375

راي شعبه اول دادگاه عالي انتظامي قضات
با بررسي پرونده اعتراضات وكيل دادگستري بر دادنامه مورخ 11/6/74 صادره از دادگاه انتظامي كانون وكلا مبني بر محكوميت او به تنزل درجه ، به جهات زير وارد است و اين دادگاه ضمن فسخ حكم معترض عنه از آن رفع اثر مي نمايد:
اساس اتهام وكيل بموجب حكم معترض عنه اينست كه چون اظهارنامه مورخ 3/11/70 را موكل ايشان به كمك منشي خود در غياب وبدون اطلاع وي تهيه و ارسال داشته ، مورد انطباق با عنوان وماده استنادي (ماده 76آئين نامه ناظر به بند10 ماده 80 آئين نامه استقلال كانون ) دركيفرخواست نمي باشد. بلكه اعمال نامبرده مغاير شئون تلقي و با انطباق مورد به قسمت اخير بند يك ماده 80 لايحه استقلال كانون ناظر به ماده 76 همين قانون وكيل را به تنزل درجه محكوم مي نمايد.
باتوجه به مفاد لايحه وكيل ونوشته موكل وي ومنشي موكل ، چنين استنباط و برداشتي صحيح بنظر نمي رسد. و تفهيم موردوعدول از مفاد كيفرخواست بنحو مذكور قياس مع الفارق است . زيرا وكيل ناگزير بوده كه از اتهام منتسبه بخود با هر وسيله كه برايش ميسرو قابل توجيه بوده استفاده كند.وبا وجودي كه تنها نفي وتكذيب اتهام با عدم وجود دلايل كافي از طرف شاكي انتظامي ، براي برائت اوكافي بوده است .
مع هذا مداركي هم در جهت نفي مداخله خود در تنظيم وارسال اظهارنامه براي شاكي انتظامي ارائه كرده است كه عبارات ولحوق حكم صادره از كانون نيز مبين ومويد همين معني است .
بنابراين چون حكم معترض عنه مدلل نشده ومعلوم نيست وكيل مرقوم چه رفتار وعمل خلاف شئون وكالت انجام داده ، با قبول اعتراض ، ضمن فسخ حكم مزبور از آن رفع اثر مي گردد.

مرجع :
كتاب نظارت انتظامي درنظام قضائي (جلددوم ) تاليف احمدكريم زاده
ناشر: روزنامه رسمي كشور، چاپ اول سال 1378
148