آرا ديوان عدالت اداری

رأي1563 شماره هيأت عمومي ديوان عدالت اداري درخصوص عدم احتساب ايام تعطيلات تابستان براي آموزگاران حق‌التدريس شماره هـ/86/615
 
     
     
        تاريخ: 26/12/1386
        شماره دادنامه: 1563
        کلاسه پرونده: 86/615
        مرجع رسيدگي: هيأت عمومي ديوان عدالت اداري.
        شاکي: سازمان آموزش و پرورش تهران.
        موضوع شكايت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب 4 و 32 ديوان عدالت اداري.
        مقدمه: الف ـ شعبه چهارم ديوان در رسيدگي به پرونده كلاسه 86/356 موضوع شكايت خانم نوريه صيادي به طرفيت، سازمان آموزش و پرورش تهران به خواسته، احتساب تعطيلات تابستان 1364 لغايت 1368 و ايام نوروز به عنوان سابقه خدمت به شرح دادنامه شماره 396 مورخ 30/4/1386 چنين رأي صادر نموده است، نظر به اينكه نامبرده نيروي قراردادي و حق‏التدريس بوده است و براي فصل تابستان قرارداد نداشته و به علت عدم‌اشتغال هم حقوق دريافت نكرده است و موضوع رأي شماره 212 ـ 20/9/1369 و 401 ـ 8/8/1384 هيأت عمومي ديوان هم صرفاً مربوط به مستخدمين رسمي آموزش و پرورش مي‏باشد كه بايد ايام تعطيلات را به عنوان طبع كار آموزش براي كادر رسمي ثابت حقوق پرداخت و سابقه منظور نمايند، بنابراين خواسته موجه نيست و تخلف از مقررات ثابت نمي‏باشد، لذا حكم به رد شكايت شاكي صادر مي‏گردد. ب ـ شعبه سي‏دوم ديوان در رسيدگي به پرونده كلاسه 86/437 موضوع شكايت حميد بابائي به طرفيت وزارت آموزش و پرورش به خواسته تقاضاي پرداخت ارتقاء شغلي و احتساب سنوات خدمتي حق‏التدريس به شرح دادنامه شماره 983 مورخ 18/6/1386 چنين رأي صادر نموده است، با توجه به مصوبه شماره 2552/ت29933 مورخ 26/1/1383 هيأت وزيران و دستورالعمل مسير ارتقاء شغلي معلمان به شماره 38611/1800 مورخ 10/3/1383 سازمان مديريت و برنامه‏ريزي كشور و مدافعات نماينده وزارت مشتكي‏عنه شكايت شاكي وارد تشخيص و حكم به الزام وزارت مشتكي به اجراي خواسته شاكي از زمان احراز معلم ارشد توسط مراجع ذيصلاح مصوبات مذكور صادر و اعلام مي‏نمايد و درخصوص خواسته ديگر خواهان مبني بر احتساب سه ماه تابستان به عنوان سنوات خدمت با توجه به آراء وحدت رويه هيأت عمومي ديوان عدالت اداري به شماره 90 مورخ9/11/1369 و 401 مورخ 8/8/1384 كه اقدام به ابطال بند يك بخشنامه شماره 10/1 مـورخ 30/1/1362 وزارت آموزش و پرورش گرديده و وزارت مشتكي‏عنه طي بخشنامه شماره 62/710ـ17/8/1385 (اداره كل امور اداري) در اجراي آراء وحدت رويه مذكور احتساب فصلي سه ماه تابستان را جزء سنوات خدمتي مستخدميني كه خدمت تمام وقت انجام داده و از بودجه دولتي حقوق دريافت نموده بلامانع اعلام داشته است و اظهارات نماينده وزارت مشتكي‏عنه كه بيان داشته، نيروهاي حق‌التدريسي وزارت آموزش و پرورش به عنوان مستخدم غيررسمي تلقي و از وزارت مذكور حقوق دريافت مي‏دارند. از آنجائي كه تعطيلات سه ماهه تابستاني طبع كار آموزش بوده و مستخدم در آن دخالتي نداشته و قطع يا كسر حقوق و مزاياي مستخدم به جهت مذكور ممنوع مي‏باشد، مگر به حكم صريح مقررات قانوني بنا به مراتب مذكور شكايت شاكي وارد حكم به الزام وزارت مشتكي‏عنه به احتساب ايام تعطيلات تابستاني در دوران حق‏التدريس وي به عنوان سنوات خدمتي نامبرده صادر و اعلام مي‏دارد. هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ فوق بـا حضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علي‎البدل شعب ديوان تشكيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اکثريت آراء بـه شرح آتي مبادرت بـه صدور رأي مي‎نمايد.

رأي هيأت عمومي

        اولاَ وجود تناقض بين مفاد دادنامه شماره 396 مورخ 30/4/1386 و دادنامه شماره 983 مورخ 18/6/1386 شعبه 32 ديوان در قسمت مربوط به احتساب و عدم احتساب ايام تعطيلات تابستان مدارس دولتي محرز به نظر مي‏رسد. ثانياً، نظر به اينكه شاكيان با تنظيم قرارداد به عنوان آموزگار به صورت حق‏التدريس به مدت 9 ماه به خدمت گمارده شده و در ايام تعطيلات تابستان مصدر خدمتي نبوده‏اند و وزارت آموزش و پرورش نيز نسبت به مدت اخيرالذكر تعهدي به پرداخت حقوق و مزايا به آنان نداشته است، بنابراين احتساب ايام تعطيلات تابستان جزو سابقه خدمت دولتي و پرداخت حقوق و مزاياي اين مدت به آنان مجوز قانوني ندارد و دادنامه شماره 396 مورخ 30/4/1386 شعبه چهارم در اين زمينه صحيح و موافق قانون تشخيص داده مي‏شود. اين رأي به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون ديوان عدالت اداري براي شعب ديوان و ساير مراجع اداري مربوط در موارد مشابه لازم‏الاتباع است.



  
 
هيأت عمومي ديوان عدالت اداري معاون قضائي ديوان عدالت اداري ـ رهبرپور