آرا ديوان عدالت اداری

تاريخ 24/4/74       شماره دادنامه 65         كلاسه پرونده 73/203

راي هيات عمومي ديوان عدالت اداري
بخشنامه شماره 170/36/401-25/11/72 نزاجابه لحاظ اينكه خارج از حدود اختيارات مندرج درماده 96 قانون ارتش جمهوري اسلامي ايران مصوب 15/7/66 مجلس شوراي اسلامي ونيزبه لحاظاينكه خلاف مقررات مذكور اصدار يافته است ، با اكثريت آرا خلاف قانون وخارج ازحدوداختيارات تشخيص و مستندا به ماده 25 قانون ديوان عدالت اداري ابطال مي شود.
رئيس هيات عمومي ديوان عدالت اداري -اسماعيل فردوسي پور

* سابقه *
شماره ه/73/203                                    30/2/1375
تاريخ 24/4/74       شماره دادنامه 65         كلاسه پرونده 73/203

مرجع رسيدگي :هيات عمومي ديوان عدالت اداري
شاكي :آقاي شمس اله ياري
موضوع شكايت وخواسته :ابطال بخشنامه شماره 170/36/401-25/11/72.
مقدمه :شاكي طي دادخواست تقديمي اعلام داشته است ،يگان خدمتي ام برابر نامه مورخ 30/4/73براي من ازتاريخ 15/1/69لغايت 21/1/73به استناد بخشنامه مورخ 25/11/72 نزاجاانقطاع خدمتي داده ومراازدريافت حقوق و مزاياي ترفيع وحتي سنوات خدمتي محروم وباوجوداثبات بي گناهي دردادگاه سخت مجازات نموده است .دستورالعمل 25/11/72نزاجاكه تفسيرماده 96 قانون ارتش مي باشدبرخلاف اصل 73قانون اساسي است .بفرض صحت مطالب بخشنامه ،بخشنامه شامل حال بنده نمي شود،چون قانون عطف به ماسبق نمي شودتا چه رسدبه بخشنامه .دادن سه سال انقطاع خدمتي خارج ازاختيارات فرمانده بوده وخلاف مواد3و7 قانون مجازات جرايم نيروهاي مسلح مي باشد.درماده 88 قانون ارتش 12نوع وضعيت خدمتي براي پرسنل ارتش درنظرگرفته شده و اسمي ازانقطاع خدمتي برده نشده است .برابرتبصره ماده 96قانون ارتش با صدورراي بربرائت حكم اخراج نيزكان لم يكن مي گرددبنابراين وقتي قانوگذار سخت ترين شرايط رابراي كان لم يكن شدن اخراج (احرازراي برائت )درقانون ارتش منظورنموده حرف ربط (نيز)رابي جهت دراين تبصره نگنجانده است ، بلكه هدفش اين بوده كه باكان لم يكن شدن اخراج ايام غيبت وفرارواهي به استنادبندالف ماده 96به انتساب تبديل شود.برابرمواد98و99قانون ارتش مدت بدونكاري ومنتظرخدمت جزسنوات خدمتي براي پرسنل محسوب مي گردد.حال من كه حكم برائت گرفته ام بايستي ازدريافت سنوان خدمتي محروم گردم .دربخشنامه 25/11/72نزاجاقيدشده درمورداين بخشنامه ازسماجا نظرخواهي شده وآن اداره نظريه خودرااعلام نموده است ،حال بايدپرسيداگر چنانچه سماجامطالب بخشنامه 25/11/72نزاجاراتاييدنموده است چراآن رابه سايريگانهاي تابعه ارتش ابلاغ ننموده است .معاون پرسنلي نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران درپاسخ به شكايت مذكورطي نامه شماره 28/36/401-27/3/74اعلام داشته اند:1- مشاراليه بعلت ارتكاب فرار بيش از6 ماده ازتاريخ 15/6/69به استنادتبصره ماده 96ق .آجااززمان غيبت ازخدمت درارتش اخراج گرديده است 2- تبصره ماده 96ق .آجامقرر مي داردحكم اخراج اينگونه پرسنل فقط درصورت صدورراي برائت ياقرار موقوفي تعقيب يامنع پيگردكان لم يكن خواهدشد،لكن هيچگونه صراحتي در تبصره مذكورمبني برتبديل مدت غيبت وفرارپرسنل مبحوث عنه به انتساب وجودنداردومقنن دراين خصوص سكوت اختيارنموده است .دستورالعمل صادره ازسوي نزاجابنابه صراحت ماده 96ق آجاصادروهيچگونه نظريه تفسيري درصدور بخشنامه مزبوراعمال نگرديده است ،چون فراربيش از6ماه شاكي درسال 1369 اتفاق افتاده ،لذاشمول مفادبخشنامه نسبت به مشاراليه مسجل ومسلم مي باشد انقطاع خدمتي منظورشده براي شاكي بعلت عدم حضوروي درمحل خدمت بوده واين امري بديهي است كه درمدتي كه شخص درشغل خودمشغول ومتصدي نبوده استحقاق دريافت حقوق ومزايايااجرت المثل رانخواهدداشت .پس ازصدورراي برائت ازسوي مراجع قضائي فقط امحااخراج ازخدمت توسط مقنن استجازه گرديده وصراحتي درقانون مبني برپرداخت حقوق ومزايابه ازاايامي كه شخص بلاتصدي بوده وجودندارد.
هيات عمومي ديوان عدالت اداري درتاريخ فوق به رياست حجه الاسلام والمسلمين اسماعيل فردوسي پوروباحضورروساي شعب ديوان تشكيل وپس از بحث وبررسي وانجام مشاوره به اتفاق آرابشرح آتي مبادرت بصدورراي مي نمايد.

مرجع :
روزنامه رسمي جمهوري اسلامي ايران
يكشنبه هشتم مهرماه 1375               سال پنجاه ودوم - شماره 15023

7
--------------------------------------------------

بسمه تعالي
شماره: 170/36/401
تاريخ: 25/11/72
از: نزاجا ( معاونت پرسنلي . مد. قوانين)
به: گيرندگان يكم ز
موضوع: صدور راي برائت يا قرار موقوفي تعقيب يا قرار منع پيگرد موضوع تبصره ماده 96 ؟؟
1- حسب مقررا ماده 96 قانون آجا پرسنل فراري كه قبل از شش ماه خود را معرفي نموده يا دستگريري شوند, بلافاصله شروع به خدمت نموده و در صورت راي برائت يا قرارهاي موقوفي تعقيب وضع پيگرد, به استناد بند الف ماده فوق الذكر ايام غيبت و فرار آنان به انتساب تبديل خواهد شد.
ايام غيبت و فرار آنان به انتساب تبديل خواهد شد.
2- وفق تبصره ماده 96 قانون آجا فرار پرسنلي كه با لغو بر شش ماه گردد, از زمان آغاز غيبت از آجا اخراج مي گردند و فقط صدور راي برائت يا قرار موقوفي تعقيب يا منع پيگرد موجب كان لم يكن شدن اخراج آنان خواهد شد وليكن در قانون هيچگونه صراحتي به تبديل مدت غيبت و فرار اينگوهه پرسنل به انتساب وجود ندارد بر همين مبنا مراتب از سماجا 1 (طرح قوانين و مقررات) استعلام كه ستاد مزبور طي شماره 33/32/401/؟ - 22/10/71 نظريه خود را اعلام نموده, لذا خواهشمند است دستور فرمائيد منبعد در خصوص اين قبيل پرسنل مواردذيل را املاك عمل قرار دهند.
3- پرسنلي كه فرار آنان بيش از شش ماه طول بكشد, از آغاز غيبت و فرار اخراج و فقط پس از تحصيل نمودن حكم برائت و قرارهاي موقوفي تعقيب و منع پيگرد, اخراج آنان كان لم يكن و مدت غيبت و فرار آنها (از غيبت لغايت شش ماه) در شمول حكم بند الف ماده 96 قانون آجا قرار خواهد گرفت و صرفاً اين مدت (شش ماه اوليه) به انتساب تبديل خواهد شد, بديهي است ما بقي فرار اين طيف از پرسنل (از پايان انتساب) كه عملاً هيچگونه خدمتي را انجام نداده اند انقطاء خدمتي محسوب و تبعاً هيچگونه حقوق و مزايا و امتيازي در مدت مذكور به آنان تعلق نخواهد گرفت .
ف. نزاجا - سرتيپ عبدا.. نجفي