رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

به تاريخ :1/8/72
شماره دادنامه :314
مرجع رسيدگي :شعبه 61دادگاه حقوقي 2تهران
خواهان :محمدعلي
خوانده :حسين
خواسته :تخليه
راي دادگاه
دعوي به كيفيت مطروحه قابليت استماع رانداردودرموردآن قرارعدم استماع صادرواعلام مي گردد.قرارصادره درمحدوده ماده 9قانون تجديدنظر آراي دادگاههامصوب 1372ظرف بيست روزقابل تجديدنظردردادگاه حقوقي يك تهران است .
دادرس شعبه 61دادگاه حقوقي دوتهران - عباس اجتهادي
گردشكار:الف -1- خواسته آقاي محمدباوكالت آقاي علي مطروحه عليه آقاي حسين عبارتست ازتخليه يك  دستگاه آپارتمان به انضمام انباري آن با احتساب خسارات قانوني .
2- دردادخواست خواهان توضيح داده شده كه ملك مزبوربه مدت يكسال به به خوانده به اجاره واگذارشده كه مدت آن در16/5/1368خاتمه يافته است .
3- قراردادعادي 16/5/1367كه فتوكپي مصدق آن به عنوان مستنداصلي دعوي ضميمه دادخواستشده دلالت داردكه درتاريخ فوق قراردادي باعنوان رهن بين آقايان مصطفي (مالك قبلي ملك )به عنوان راهن وخوانده اين دعوي به عنوان مرتهن منعقدشده كه بموجب آن درقبال مبلغ دوازده ميليون ريال به عنوان مال الرهانه دراختيارمرتهن قرارداده شده وبه تصرف وي درآمده است .
ب - دادگاه دررسيدگي به دعوي مراتب آتي ازنظرگذرانيده است :
1- ملك مذكوردرقراردادرهني مستنداصلي دعوي باپلاك مذكوردردفترچه مالكيت ارائه شده ازجانب خواهان تطابق ندارد.
2- درموردي كه رابطه قراردادي فيمابين طرفين دعوي برپايه عقدرهن استواراست ،مقررات حاكم برروابط موجرومستاجر(آنچنانكه مدنظر دادخواست دهنده بوده )نمي تواندشامل موردباشد،به عبارت اخري .برخلاف آنچه كه درعقداجاره جاري است صرف سپري شدن زمان پيش بيني شده درقرارداد رهني نمي تواندمحمل راهن براي درخواست تخليه يدمرتهن ازموردرهن باشد (مفهوم مخالف ماده 783قانون مدني )مضافااينكه دعوي تخليه يدمرتهن بايد فرع بردعواي ديگري طرح شودكه درمانحن فيه به اين طريق عمل نشده است .
3- سواي مراتب فوق اساساقراردادرهني عادي 16/5/1367درموقعيت فعلي نمي تواندمستنددعواي تخليه يدمرتهن قرارگيردزيراطبق بند1ماده 46 قانون ثبت كليه عقودومعاملات راجع به عين ومنافع املاك كه به ثبت رسيده انداجباري است (عقداجاره مطابق قانون خاص مستثني است )والامطابق نص ماده 48قانون مارالذكردرمحاكم پذيرفته نيست .
ج - بالحاظ مراتب فوق دادگاه پرونده امررامعداظهارنظرتشخيص داده فلذابشرح آتي وبااعلام ختم دادرسي راي صادرمي نمايد:

مرجع :
كتاب :گزيده آراي دادگاههاي حقوقي مجموعه دوم           نشرحقوقدان
چاپ اول   1375                                  صفحه 192-193

37