رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

به تارخ : 19/1/1358                پرونده : 36/423        شماره دادنامه : 308
مرجع رسيدگي :شعبه 27 دادگاه شهرستان تهران
پژوهشخوانها:آقاي سيدجلال  وبانوملوك
پژوهشخوانده :شركت سهامي بيمه اميد
خواسته : پژوهش نسبت به دادنامه شماره 238 شعبه 30 دادگاه تهران

راي دادگاه
گرچه استدلال واستنباط دادگاه بدوي ازجهت نحوه طرح دعوي وتوجه آن به پژوهشخوانده صحيح نيست لكن نظربه اين كه به دلالت راي شماره 15671/11/1354 شعبه 29 دادگاه جنحه تهران مويدا"به دادنامه شماره 54/251422/3/1355 شعبه دوم دادگاه استان مركزكه خلاصه آنها درصورتجلسه درج گرديده علت اساسي وتامه تصادف وفوت فرزند پژوهشخواهان تقصيروتخلف وي مبني بررانندگي درمسيرممنوع ونداشتن گواهي نامه رانندگي موتورسيكلت تحت رانندگي اش بوده كه به جهات مزبورحكم برائت متهم به قتل (بيمه گذار)ازطرف مراجع جزايي موصوف صادرگرديده ونظربه اين كه طبق بند 4 ماده 4 قانون بيمه اجباري شخص ثالث خسارت وارده به رانندگان مقصرفاقدگواهينامه ازشمول قانون بيمه اجباري شخص ثالث مستثني بوده وقابل پرداخت نيست ودر مانحن فيه فرزندپژوهشخواهان به شرحي كه مذكورافتاد فاقدگواهينامه و مقصر در بروز حادثه بوده است ونظربه اين كه برخلاف ادعاي پژوهشخواهان داشتن گواهينامه رانندگي اتومبيل شخص راازداشتن گواهينامه رانندگي موتورسيكلت بي نيازنمي نمايدچه هروسيله نقليه اي گواهينامه رانندگي مخصوص به خوددارد و رانندگي باآنهامستلزم داشتن گواهينامه مربوطه است موضوع داشتن گواهينامه نيزامري نيست كه باشهادت شهود قابل اثبات باشدبلكه مستلزم ارائه شماره واستنادبه سوابق مربوطه است كه دراين موردازطرف پژوهشخواهان اقدامي نشده .عليهذادعوي پژوهشي محمل قانوني نداشته مستندا"به ماده 515 قانون آيين دادرسي مدني نتيجتا"حكم پژوهشخواسته تاييدمي شود.درعين حال پژوهشخواهان محكومند مبلغ 1650 ريال بابت حق الوكاله وكيل پژوهشخوانده دراين مرحله در حق وي بپردازند.راي قطعي است .
رئيس شعبه 27 دادگاه شهرستان تهران - يحيي جليلوند

مرجع : كتاب گزيده آراي دادگاههاي حقوقي ، مجموعه چهارم
گردآورنده : محمدرضاكاميار،ازانتشارات نشرحقوقدان ،چاپ اول ، 1377

89