رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

12/4/329272/33 ديوان

خلاصه جريان پرونده :
دادخواستي از جانب زوج به طرفيت زوجه خود به خواسته تعيين
تكليبف (تمكين ) تقديم دادگاه ياد شده فوق گرديد دادگاه مذكور در
مقام رسيدگي برآمد در دادگاه تمكين خود را مشروط به شرائطي
نموده 1 زوج وظيفه سربازي خود را ازنجام دهد 2 مانع از ادامه
شغل معلمي وي نگردد3 مانع از رفت وآمد با خانواده ام نگردد زوج
در پاسخ اظهار داشت البته وضعيت سربازي خودم را روشن خواهم كرد
و اما آن دو شرط را قبول نخواهم كرد با توجه به مراتب فوق عذر
زوجه بر عدم تمكين موجه نبوده و بايد به زوج خود تمكين نمايد
ليكن زوج قبلا" مي دانسته كه زوجه شاغل است و حق جلوگيري از شغل
زوجه را ندارد و زوجه موظف است بدون اجازه زوج به ملاقات وديدار
خانواده خود نرود كه حكم مزبور در فرجه قانوني از جانب زوج
اعتراض شد تقاضاي تجديدنظر نموده دادگاه با ملاحظه آن ضمن رد
اعتراض و بقاء براي خود دستور ارسال پرونده به ديوان عالي كشور
صادر كرده در شعبه 33 ديوان عالي مطرح نتيجه آن اعلام مي گردد0
هيئت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزارش آقاي 000
عضو مميز و اوراق پورنده مشاوره نموده چنين راي مي دهند:

راي
باتوجه به محتويات پرونده كلاسه بالا وامعان نظر در آن باتوجه
به عدم وقوع شرائط ضمن عقد لازم نمي تواندمثمرثمري شرعا"وقانونا"
واقع شود بنابراين اعتراض معترض وارد بوده به استناد ماده 1117
مدني زوج حق دارد از حرفه زوجه جلوگيري نمايد به استناد ماده 3
قانون تجديدنظر حكم شماره فوق دادگاه ياد شده نقض مي گردد و به
نزديكترين دادگاه همعرض عودت داده مي شود0

مرجع :
كتاب قانون مدني درآئينه آراء ديوان عالي كشور حقوق خانواده
تاليف يداله بازگير ، جلداول ،انتشارات فردوسي ،چاپ گيتي / 78
چاپ اول
164