رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

راي شعبه 33 ديوان عالي كشور
خلاصه جريان پرونده :
بر اثر بروز اختلاف فيمابين زوجين آقاي 000 به وكالت از الف
به طرفيت ب دادخواستي به خواسته طلاق تقديم دادگاه نمود و زوج
نيز به طرفيت زوجه دادخواستي به خاسته تمكين تقديم دادگاه نمود
زوجه بيان داشت زوج تا كنون چندين بار بدون علت وي را مورد ضرب
جرح قرار داده است و يك بار هم بر اثر ايراد ضرب بچه سقط نموده
است و فعلا" هم در خانه پدرش زندگي مي نمايد و هيچگونه نفقه و
خرجي نپرداخته است زوج در جلسه دادگاه بيان داشت اظهارات همسرم
را تكذيب مي كنم پرونده كيفري داشتيم در نتيجه حكم منع پيگرد
برايم صادر شده وكيل زوجه بيان داشت موكله در عسر وحرج به سر
مي ،برد ادامه زندگي با اين وصف برا يموكله امكان پذير نيست و
قرار منع پيگرد كه زوج ارائه دليل بر بي گناهي واقعي او نمي باشد
زوج بيان داشت من حاضر به طلاق نيستم و حتي با بذل تمام مهريه
حاضر به طلاق همسرم نمي باشم اخدي از شهود بيان داشتند چند باربا
هم اختلاف كردند من اينهارا با هم آشتي دادم اين زوج با كسي رفت
و آمد ندارد و آدم نرمالي نيست و بر اثر كتك به همسرش بچه سقط
نمود و از طرفي خانواده زوج در امور انيها دخالت مي نمايد وشاهد
ديگر نيز از قول خانواده زوجه گفته كه همسرش او را زده و بچه
سقط نموده است وشاهد هسم نيز گفت ما با هم همسايه هستيم بارها
با هم اختلاف پيدا كردند و بر اثر كتك كاري زوج زوجه بچه سقوط
نمود باز ما واسطه شديم بينشان آشتي داديم و زوجه را آورديم به
منزل زوج بعد از مدتي باز اختلاف شد واكنون مدت 13 ماه است زوجه
در منزل پدرش به سر مي برد دوباره رفتم شايد زوجه بيايد و زندگي
مشترك را ادامه بدهد ولي وزجه نيامد زوج طي استعلاميه اي بيان
داشت و از عده اي طلب شهادت نمود كه شهودي كه در دادگاه به ضرر
من هشادت دادندهيچگونه رابطه اي و رفت وآمدي با ما نداشتندوتنها
از گفتار دروغ خانواده زوجه مبادرت به اداي شهادت نمودند زوج
قبلا" در جهاد سازندگي 000 كار مي كرد لذا شوراي جهاد طي نامه اي به
دادگاه مدني خصا اعلام داشت آقاي ب به علت غيبت غيرموجه اخراج
گرديد ضمنا" رفتاري توام با تندخويي داشته است دادگاه زوج رابه
پزشكي معرفي نمود تا در مورد مسئله روان و اعصابش اظهار نظر
نمايد پزشك بيان داشت تشخيص جنون جواني براي ايشان متحمل است
زوجه در جلسه دادگاه تقاضاي طلاق نمود ولي زوج مجددا" بيان داشت
راضي به طلاق دادن نمي باشد0
مجددا" در مورخه 12/3/70 پزشكي قانوني گواهي نموده كه زوج در
حال حاضر دچار بيماري رواني در حد جنون و اختلال حواس نمي باشد
وكيل زوجه بيان داشت در قبلا صدور حكم طلاق تمام يا قسمتي ازمهريه
خود را با تفويض وكالت دادگاه محترم بذل مي نمايد زوج نيز اظهار
داشت دادخواست تمكين نمودم اگر مهريه اش را هم ببخشد راضي به
طلاق نيستم دادگاه دعوي زوجه را موجه تشخيص داد به استناد ماده
1130 قانون مدني حكم بهط لاق زوجه از شوهرش صادر نمود ودر مورد
دعوي زوج مبني بر تمكين زوجه با توجه به صدور حكم طلاق حكم بررد
دعوي وي صادر مي نمايد زوج تقاضاي تجديدنظر نموده و بيان داشت
شهادت شهود كافي براي اثبات عسر و حرج نبوده زيرا گواهان از
دعواي خواهان دفاع نموده اند نه اداي شهادت وازطرفي گواهان
گفته اند كه بر اثر كتك كاري سقط جنين شد در حالي كه در پرونده
كيفري قرار منع پيگرد صارد شده است دادگاه پس از تبادل لوايح به
صحت دادنامه اظهارنظر نمود و دستور ارسال پورند را به ديوان
عالي كشرو صادر نمود پورنده در شعبه 33 ديوان عالي كشر مطرح است
و نتيجه آن اعلام مي گردد0
هييت شعبه در تاريخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزراش آقاي 000
عضو مميز واوراق پورنده نسبت به دادنامه شماره  4780781/8/70
فرجام خواسته مشاوره نموده چنين راي مي دهند0

راي
با امعان نظر در محتويات پرونده كلاسه 84691170 و مدارك
موجود در آن با توجه به عدم ثبوت جرم زوج در دادگاه مربوط وقرار
منع پيگرد از جانب دادگاه وعدم ارائه دليل موجود بر انطباق مورد
با ماده 1130 قانون مدني به لحاظ اينكه شهادت شهود ماخوذ از
اظهارات خانواده زوجه بوده است نه مشاهده عيني اعتراض معترض
وارد بوده به استناد ماده 3 قانون تجدينظر حكم به شماره فوق داده
ياد شده نقص مي گردد و هب دادگاه همعرض دادگاه صادركننده حكم
اولي ارحاع داده مي شود0

مرجع :
كتاب قانون مدني درآئينه آراء ديوان عالي كشور حقوق خانواده
تاليف يداله بازگير ، جلددوم ،انتشارات فردوسي ،چاپ گيتي / 78
چاپ اول
166