رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

راي شعبه 20 ديوان عالي كشور
خلاصه جريان پرونده :
بانو الف دادخواستي به خواسته طلاق عليه همسرش ب به دادگاه
داده و توضيح داده كه پس از انقضاء15 سال زندگي زناشوئي صاحب
فرزند نشده و چون شوهرش قبلا" نيز همسر ديگري داشته كه او نيز
فرزندي براي او نياورده و بعد از ازدواج با مرد ديگري صاحب
اولادهاي متعدد گرديده شوهرش نمي تواند صاحب فرزند شود و چون
داشتن اولاد حق طبعي هر كسي مي باشد كه در ايام پيري به كمك او
بيايد براي او ع سروحرج است متقابلا" وجه در صورت تمكين نموده
دادگاه طرفين را به پزشك معرفي كرده كه نتيجه قطعي به دست نيامده
و گواهي از طفل زوجه اقامه 000 شده كه شهادت داده اندزوجين اختلاف
دراند و اين اختلاف به علت فقدان بچه است دادگاه پس از استماع
اظهارات طرفلين سرانجام ادعيا وي را بر وجود عسرو حرج محرز
دانسته بشرح راي معترض به وي اجازه داده شده كه خود را مطلقه
نمايد زوج به  اين راي اعرتاض نموده و تقاضاي تجديدنظر كرده و
پرونده به ديوان عالي كشور ارسال و به اني شعبه ارجاع گرديده
است 0
هيئت شعبه در ترايخ بالا تشكيل گرديد پس ازقرائت گزارش آقاي 000
عضو مميز اوراق پرونده و نظريه كتبي آقاي 000 داديار ديوان عالي
اجمالا" مبني بر صدور راي شايسته مشاوره نموده چنين راي مي دهند0

بسمه تعالي
صرف نظر از آنكه معاذير زوجه عسر و حرج محسوب مي باشد يا نه
به موجب ماده 1130 قانون مدنيدر چنين مواردي دادگاه بايد ابتدا
حكم بر الزام زوج به طلاق صادر نمايد و در صورت امتناع وي اقدام
قانوني وشرعي مبذول دارند واجازه مطلقه نمودن به زوجه كه مربوط
به موردي است كه به عنوان وكيل زوج اقدام مي نمايد شامل مورد
نيست لذا راي معترض عنه نقض و رسيدگي به شعبه ديگر دادگاه مدني
خاص رشت محول مي گردد0

مرجع :
كتاب قانون مدني درآئينه آراء ديوان عالي كشور حقوق خانواده
تاليف يداله بازگير ، جلددوم ،انتشارات فردوسي ،چاپ گيتي / 78
چاپ اول
166