رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

17/4/1370
مسئله 23:
چنانچه دادگاه كيفري 2درمقام حل اختلاف نظرفيمابين بازپرس ودادستان و ياداديارنظرطرفي راكه بمنع تعقيب متهم است تائيدنمايدوشاكي خصوصي نسبت به اين تصميم اعتراض نمايدكدام يك ازدادگاههاي كيفري 2ويا 1 صالح برسيدگي به اين اعتراض است ؟

دراطراف مسئله فوق بحث ومذاكره بعمل آمدولي راي گيري نشده .
عده اي ازقضات معتقدبودند:كه چون تائيدنظربرمنع تعقيب ودرمقام حل اختلاف عنوانا"راي دادگاه محسوب ميشودوپرونده باصدوراين راي مختومه شده است عليهذا طبق عموم مادتين 1و2 قانون تعيين موارد تجديدنظردردادگاه كيفري يك است ودرصورتيكه شاكي خصوصي به آن اعتراض داشته باشدبايستي پرونده جهت رسيدگي درمرحله تجديدنظربه دادگاه مذكور(كيفري يك )ارسال گرددوموجبي براي ارجاع آن بدادگاه كيفري 2 كه هم عرض بادادگاه صادركننده راي مذكوراست وجودندارد زيراراي مذكورازطرف قاضي صادركننده نقص نشده است تاوفق ماده 7از همان قانون بدادگاه هم عرض (كيفري دو)ارجاع شود.
عده اي ديگرهم اظهارنظرنمودند:كه چون مجموع نظرقاضي دادسراوقاضي دادگاه حقيت قرارمنع تعقيب راافاده نموده است بنابراين چنانچه شاكي خصوصي به اين قرارمنع تعقيب اعتراض نموده باشدبايستي پرونده ازجهت رسيدگي به اعتراض بقرارمنع تعقيب طبق شق 2 ماده 171 قانون آئين دادرسي كيفري به دادگاه كيفري دوارجاع شودودرواقع اين بار جهت طرح پرونده دردادگاه كيفري 2 باجهت سابق آن تغييريافته است بنابراين منعي براي ارجاع آن بدادگاه كيفري دووجودندارد.

مرجع :
كتاب تحليل قضائي ازقوانين جزائي ، سلسله مباحث مشورتي قضات
دادگاههاي كيفري تهران ، جلداول ، گردآوري وتنظيم ، اسكندرمحمدپور
ازانتشارات گنج دانش ، چاپ اول ، سال 1371

112