رای وحدت رويه ديوان عالی كشور

تاريخ رسيدگي :  29/2/1370
شماره دادنامه : 78
شعبه 8 ديوان عالي كشور

خلاصه جريان پرونده
عبارت است از اينكه اتحاديه شركتهاي تعاوني وروستائي شهرستان لنگرود در تاريخ 27/7/65 دادخواستي بطرفيت سازمان زمين شهري لنگرود دائر به اعتراض به نظريه شماره 21 مورخه 26/6/65 كميسيون ماده 12 قانون اراضي شهري و تقاضاي لغو آن مطرح نموده كه موضوع در دادگاه حقوقي يك لنگرود مورد رسيدگي قرار گرفته و با توجه به اظهارات طرفين و تحقيقات انجام شده پرونده منجر به نظريه گرديده كه چون در ملك مورد معاينه آثاري از احياء و عمران ديده نشده است و از سوي خواهان نيز دليلي ارائه نگرديده لذا دادگاه نظريه تاييد راي كميسيون داشته كه نسبت به نظريه مذكور اعتراض پرونده به ديوانعالي كشور ارسال و به اين شعبه ارجاع شده هيئت شعبه با تنظيم گزارش چنين اظهارنظر نموده با التفات باينكه درسند مالكيت ششدانگ يك قطعه باغ ميوه به شماره فرعي 31 مجزي شده از پلاك 10 واقع در قريه طولي زداده سنگ در حومه لنگرود بخش 15گيلان ذكر شده و سندمذكور در سال 1351 صادر و از طرفي پروانه ديواركشي آن نيز در سال 1358 صادر و هنگام معاينه محل زمين محصوربوده اقتضاء دارد و جهت روشن شدن اينكه در محل فوق سابقه احياءداشته ياخير كارشناس تعيين با ملاحظه خاك محل و ساير دلايل در اين مورد اظهارنظرو سپس با توجه به مجموع دلايل دادگاه انشاء راي نمايد كه پرونده به دادگاه شده دادگاه در جهت رفع نقص و تكميل پرونده اقدام وموضوع را به كارشناسي ارجاع نموده با وصول نظريه كارشناس و بررسي موضوع مبادرت بصدور راي نبوده كه 000 چون در سندمالكيت پلاك فرعي 31 مجزي شده از پلاك 10 سنگ اصلي 2 واقع در قريه طولازاده لنگرود نوع ملك يك قطعه ابغ ميوه اعلام شده است و در واقع ملك متنازع فيه سابقه عمران و احياء داشته است كه اين موضوع باارجاع به كارشناسي در نظريه كارشناس رسمي در امر كشاورزي ضمن بررسي كليه عوامل موثر قضيه اعلام شده هرچند ملك موقع معاينه رها شده ولي بلحاظ احراز سابقه احياء از نظريه سابق عدول و حكم به نقض راي كميسيون و باير بودن ملك متنازع فيه صادر نموده كه از حكم صادره از طرف اداره كل زمين شهري گيلان اعتراض و تقاضاي تجديدنظرگرديده لايحه اعتراضيه تجديدنظرخواه و پاسخ تجديدنظر خوانده هنگام شور مورد بررسي قرار خواهد گرفت .
پس از مشاوره بشرح زير مبادرت بصدور راي مي نمايد.

راي
اعتراض تجديدنظرخواه وارد نيست زيرا در نظريه آقاي مهندس (الف ) كارشناس منتخب دادگاه تصريح شده كه قطعه زمين متنازع فيه سابقه عمران و احياء داشته و حدود سي سال پيش مشجروداراي درختان ميوه بوده و مويد اين نظريه سند مالكيت بتاريخ ثبت 11/7/1351 تجديدنظرخوانده است كه در آن قيد ششدانگ يك قطعه باغ ميوه شماره سي و يك فرعي مجزي شده از پلاك ده واقع در قريه طولازاده سنگ اصلي دو حومه لنگرود بخش 15 گيلان و طبق ماده 4 قانون زمين شهري اراضي باير شهري زمين هائي است كه سابقه عمران و احياء داشته و بتدريج به حالت موات برگشته است لذا ادعاي تجديدنظرخواه به اينكه زمين مزبور موات است صحيح نيست و با تحقيقاتي كه وسيله دادگاه بعمل آمده مسلم گرديده كه نظريه كميسيون ماده 12 قانون اراضي شهري مبني بر موات بودن زمين موافق واقع نبوده است نيتجتا" استدلال دادگاه در حكم صادره مبني بر بائر بودن زمين مورد دعوي مطابق مندرجات پرونده و قانون بوده و دادنامه تجديدنظرخواسته كه صحيحا" صادر گرديده است ابرام مي گردد.

مرجع :
كتاب منتخب آراء ديوانعالي كشور پيرامون مسائل اراضي وآب
تاليف يداله بازگير
انتشارات فردوسي ، چاپ گيتي / 78 ، چاپ اول
153